medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Odróżnienie objawów wynikających z zaostrzenia tocznia od trwałych uszkodzeń wielonarządowych, lub np. nakładającej się infekcji to kluczowy problem. Próbuje się zobiektywizować dane kliniczne za pomocą różnych skal. Wymaga to jednak ogromnego doświadczenia.
Obecnie towarzystwa zajmujące się zapaleniami naczyń nie uznają ANCA za dobry marker aktywności choroby. Aby odpowiedzieć na te pytania, zaplanowaliśmy nowe badanie prospektywne - mówi prof. Loïc Guillevin.
Czy u pacjenta z przewlekłą chorobą nerek można zwiększać dawki allopurynolu (i do jakiego poziomu), w sytuacji gdy zalecana dawka 100 mg/d nie zmniejsza stężenia kwasu moczowego do wartości progowej (zalecanej)?
Rezonans magnetyczny jest metodą coraz bardziej uznaną do diagnostyki wczesnego sacroiliitis. Wiemy już, że są pacjenci - młodzi mężczyźni z krótkim wywiadem chorobowym, u których diagnostykę obrazową można rozpocząć od rezonansu magnetycznego. W spondyloartropatiach obwodowych rezonans jest bardzo dobrą metodą do diagnostyki stawów w tych obszarach, w których ultrasonografia jest niedostateczna.
Kluczową rzeczą jest to, by lekarz poinformował pacjenta, co to jest sytuacja nagła, co powinno pacjenta niepokoić i co wówczas zrobić. Ważne jest również okazanie uważności i otoczenie troską tego, co pacjent odczuwa - nawet jeśli lekarz temu nie dowierza.
Czy artrotomia jest wskazana w znacznym ograniczeniu ruchomości palucha? Jakie rozwiązania operacyjne stosuje się w przypadku dny moczanowej?
Zależy to zarówno od sytuacji klinicznej chorego, jak i budowy danego leku. Pierwsze leki biologiczne stosowane w reumatologii będące połączeniem białka ludzkiego z białkiem innego organizmu (np. mysim) powodowały powstawanie znacznie większej liczby przeciwciał niż leki nowszej generacji.
Niewiele ośrodków w Polsce używa tych skal w codziennej praktyce klinicznej w ocenie aktywności choroby, w ocenie zmian i uszkodzeń narządowych w przebiegu tocznia. Poszczególne skale używają różnych narzędzi i markerów do oceny aktywności choroby. Dwie najpopularniejsze to skala BILAG – bardzo trudna i skomplikowana, oraz nieco łatwiejsza skala SLEDAI, w różnych swoich odmianach.
Czy można zmniejszyć dawkę lub odstawić allopurynol po określonym czasie leczenia?
Czy należy oznaczać stężenie witaminy D? Jeżeli tak, to u których pacjentów? W jakich grupach pacjentów zaleca się oznaczanie stężenia 25-OH-D? Czy po rozpoznaniu osteoporozy należy rutynowo oznaczyć stężenie 25-OH-D? Jeżeli jest ono prawidłowe, to czy należy wdrożyć suplementację witaminy D?
Kryteria rozpoznawania tocznia układowego SLICC z 2012 r. powinny być stosowane w codziennej praktyce i uwzględniane w dokumentacji medycznej. Kryteria te łączą w sobie sposób myślenia zarówno reumatologów, jak i lekarzy innych specjalności.
Jak powinien wyglądać podział obowiązków pomiędzy lekarzem rodzinnym a reumatologiem w opiece nad chorym na dnę moczanową?
Obecnie coraz modniejszym zagadnieniem jest indywidualizacja terapii. W związku z tym, dostosowując leczenie do konkretnego chorego, bierzemy pod uwagę nie tylko zalecenia towarzystw naukowych czy dane z wyników rejestrów prowadzonych w różnych krajach, ale również choroby współistniejące czy stosowane inne leki.
Mam pytanie odnośnie do osteoporozy - najprawdopodobniej wtórnej. Chora lat 38, z celiakią rozpoznaną ok. 9 lat temu, wcześniej nawracająca anemia. Od tego czasu na diecie bezglutenowej - wydaje się, że prawidłowej. W badaniach prawidłowe poziomy transglutaminazy w obu klasach. Ponadto dość zaawansowana choroba zwyrodnieniowa, okresowo bóle i obrzęki stawów, z wysiękami (potwierdzone w USG)
