W 2015 roku na świecie na cukrzycę chorowało 415 mln osób (co 11 dorosły), a zmarło 5 mln.1 Według pierwszych wiarygodnych danych, w 2013 roku na cukrzycę chorowało 2,73 mln Polaków. W 2015 roku liczba zgonów z powodu cukrzycy w Polsce przekroczyła 21 tys.
Jak jest, a jak być powinno? W jaki sposób można upowszechnić szczepienia wśród pracowników ochrony zdrowia?
W swojej codziennej pracy klinicyści mogą zetknąć się z pacjentami, którzy doświadczyli traumy i wymagają leczenia zarówno somatycznego, jak i psychiatrycznego. Dlatego też bardzo istotne jest, by potrafili poprawnie zidentyfikować indywidualne potrzeby pacjenta i na nie odpowiedzieć.
Audiometria tonalna progowa jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych badań narządu słuchu. Badanie ma na celu określenie progów słyszenia przewodnictwa powietrznego i kostnego dla najbardziej reprezentatywnych częstotliwości pola słuchowego człowieka (125–8000 Hz) – niezależnie dla każdego ucha osoby badanej.
Leczenie objawowe powinno być indywidualnie dobrane do każdego pacjenta, z uwzględnieniem chorób towarzyszących. Jeżeli jeden lek jest nieskuteczny, należy zastąpić go kolejnym. Opioidy zalecane są dopiero, gdy żaden lek pierwszego wyboru (leki przeciwpadaczkowe i/lub leki przeciwdepresyjne) nie będzie skuteczny.
Autorzy przedstawiają potencjalną rolę witaminy D i znaczenie jej suplementacji w chorobach układu oddechowego: astmie, POChP, mukowiscydozie, zapaleniu płuc i gruźlicy.
W jednej z przeprowadzonych analiz, wśród 219 chorujących na cukrzycę typu 1, u 26,9% występowała przynajmniej jedna dodatkowa choroba autoimmunologiczna. Z tego powodu często mówi się o potrzebie wykonywania rutynowo badań przesiewowych w kierunku najczęściej współwystępujących chorób.
Mimo intensywnie prowadzonych badań wciąż nie ma skutecznego leczenie przyczynowego neuropatii cukrzycowej. Niemniej jednak niektóre randomizowane badania kliniczne wykazały poprawę u chorych po zastosowaniu wybranych leków, szczególnie kwasu alfa-liponowego.
Neuropatia cukrzycowa jest najczęstszym przewlekłym powikłaniem cukrzycy, dotyczącym nawet do 90% chorych. Skutkuje występowaniem silnych dolegliwości bólowych, znacząco pogarszających jakość życia chorych.
Głównymi przyczynami PChN są cukrzyca, nadciśnienie tętnicze oraz kłębuszkowe zapalenie nerek. Zmiany skórne stwierdza się u większości chorych na PChN, w tym u niemal każdego ze schyłkową niewydolnością nerek (stadium 5 PChN).
Udowodniono, że mechanizmem w największym stopniu odpowiedzialnym za postępujący przebieg cukrzycy typu 2 jest stopniowo malejące wydzielanie insuliny, określane mianem „dysfunkcji komórki β”.
Metformina to lek pierwszego wyboru w leczeniu cukrzycy typu 2 i stanu przedcukrzycowego. Jest to lek o dobrym profilu bezpieczeństwa, obecny na rynku już 60 lat. W artykule omówiono przeciwwskazania do jego stosowania.
Artykuł przedstawia najczęstsze problemy dotyczące kończyn dolnych u dzieci. Wśród nich omówiono łagodne deformacje stóp, określony kształt kolan oraz rotacyjne sposoby chodzenia.
W organizmie człowieka ALA syntetyzowany jest przede wszystkim w wątrobie, a także przyswajany zarówno z pokarmów roślinnych, jak i zwierzęcych.
Jednym z czynników o kluczowym znaczeniu dla genezy późnych powikłań cukrzycy jest stres oksydacyjny. Powstaje on wskutek obecności nadmiaru reaktywnych form tlenu, takich jak nadtlenki, ponadtlenki, rodniki hydroksylowe czy tlen singletowy, a także reaktywnych form azotu.
Narodowa Fundacja Nerkowa w USA, grupa robocza Kidney Disease Outcomes Quality Initiative (K/DOQI ) sprecyzowała definicję przewlekłej choroby nerek (PChN), która upowszechniła się w Polsce i została zaakceptowana przez środowisko nefrologiczne. Kryteria rozpoznania i stadia progresji PChN mają również zastosowanie w przypadku uszkodzenia nerek powstałego u chorych na cukrzycę.
Nadrzędnym celem terapii jest uzyskanie optymalnych wartości glikemii przy minimalnym ryzyku hipoglikemii. I chociaż zasada stosowania wielokrotnych wstrzyknięć lub osobistych pomp insulinowych jest swoistym dogmatem w leczeniu cukrzycy typu 1, to jednak można też stosować i inne schematy insulinoterapii, o ile pozwalają one osiągnąć wyznaczony cel terapii.
Zespół niespokojnych nóg i nocne kurcze mięśni nóg należą do częstych zaburzeń, w niektórych krajach europejskich występujących odpowiednio u 7,0% i 24,1% populacji. Osoby z zespołem niespokojnych nóg odczuwają w nocy nieprzyjemne doznania w kończynach dolnych, wiążące się z przymusem poruszania nogami i ustępujące w czasie ruchu.
Zasady właściwego testowania w kierunku zakażenia HIV opracowane na podstawie aktualnych zaleceń PTN AIDS 2017.