medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Melatonina jest stosowana w leczeniu zespołu opóźnionej fazy zasypiania oraz w zespole nagłej zmiany strefy czasowej (jet lag syndrome). Produkcja melatoniny zmniejsza się wraz z wiekiem i jest mniejsza u osób cierpiących na bezsenność niż u tych, które problemów ze snem nie mają.
Podanie kwasu traneksamowego przed nacięciem skóry lub po jej nacięciu wiąże się z mniejszą śródoperacyjną utratą krwi.
Przedstawione powyżej podsumowanie 3 badań kohortowych przeprowadzonych w Stanach Zjednoczonych dowiodło, że posługiwanie się ogólnym pojęciem grupy pokarmowej „owoce” w zakresie rekomendacji dotyczących prozdrowotnych zmian stylu życia może nie zawsze przynieść oczekiwane skutki.
W badaniu przedstawionym powyżej oceniano skuteczność stosowania e-papierosa zawierającego nikotynę, w porównaniu z plastrem o podobnej zawartości nikotyny oraz z e-papierosem pozbawionym nikotyny, po miesiącu oraz po 3 i po 6 miesiącach od zakończenia terapii.
Problem powikłań krwotocznych związanych ze stosowaniem rywaroksabanu ma szczególnie duże znaczenie w praktyce klinicznej z powodu braku swoistego środka znoszącego przeciwkrzepliwe działanie tego leku. Zapoznaj się z wynikami metaanalizy obejmującej ponad 23 tys. chorych ≥18 lat leczonych lekami przeciwkrzepliwymi z powodu niezastawkowego migotania przedsionków, zakrzepicy żył głębokich lub ostrej objawowej zatorowości płucnej.
U chorych operowanych z powodu przedziurawionego wrzodu trawiennego zastosowanie techniki laparoskopowej w porównaniu z klasycznym dostępem przez laparotomię wiąże się z podobnym ryzykiem powikłań, zgonu i czasem trwania zabiegu.
Założono, że przyjmowanie tiotropium z inhalatora Respimat jest nie mniej bezpieczne niż z inhalatora HandiHaler, jeśli górna granica 95% CI HR dla ryzyka zgonu nie przekroczy 1,25 (badanie typu noninferiority).
U chorych z aktywnym RZS pomimo stosowania MTX dołączenie SSZ i HCQ było nie mniej skuteczne niż dołączenie ETA pod względem wpływu na aktywność choroby, stan czynnościowy i zmiany radiologiczne, oceniane po 48 tygodniach leczenia.
Zamknięcie rany operacyjnej z wykorzystaniem szwów nasączonych triklosanem, w porównaniu z zamknięciem z wykorzystaniem szwów nienasączonych triklosanem, wiąże się z mniejszym ryzykiem wystąpienia ZMO.
Wyniki metaanalizy 42 badań epidemiologicznych przeprowadzonych w 20 krajach wykazały, że wśród chorych na schizofrenię palenie papierosów jest zjawiskiem spotykanym pięć razy częściej niż w populacji ogólnej.
U chorych na OOZN lub ZUM z sepsą antybiotykoterapia trwająca ≤7 dni, w porównaniu z dłuższym leczeniem, nie wiąże się z większym ryzykiem niewystąpienia poprawy klinicznej.
Zamknięcie otrzewnej w porównaniu z niezamykaniem otrzewnej u chorych operowanych z dostępu przez laparotomię wiąże się z podobnym ryzykiem powikłań.
Zastosowanie gąbki kolagenowej z gentamycyną wiąże się z mniejszym ryzykiem wystąpienia ZMO podczas zabiegów w obrębie jamy brzusznej oraz podczas wycięcia krzyżowo-guzicznej torbieli włosowej.
Podanie antybiotyku przed usunięciem cewnika z pęcherza moczowego należy rozważyć w każdym przypadku indywidualnie i uwzględnić ryzyko rozwoju ZUM u danego pacjenta.
Ciężka hipoglikemia u chorych na cukrzycę typu 2 wiąże się ze zwiększeniem ryzyka ChSN, a unikanie ciężkiej hipoglikemi może być ważne dla prewencji tych chorób.
U chorych na ostre zapalenie osierdzia dołączenie do leczenia standardowego (kwas acetylosalicylowy albo ibuprofen, ew. prednizon) kolchicyny wiązało się ze zmniejszeniem o ok. 50% ryzyka uporczywego zapalenia osierdzia lub nawrotu zapalenia osierdzia, ryzyka utrzymywania się objawów po 72 h i ryzyka hospitalizacji, bez zwiększenia częstości objawów niepożądanych.
Intensywne ograniczenie podaży płynów i sodu u chorych z ADHF nie przyniosło korzyści.
Chemoembolizacja dotętnicza połączona z przezskórnym wstrzyknięciem etanolu w porównaniu z chemoembolizacją dotętniczą u chorych leczonych z powodu przerzutów nowotworowych w wątrobie.
Zaburzenia snu, oprócz niekorzystnego wpływu na sprawność psychofizyczną oraz stan psychiczny, zwiększają ryzyko wystąpienia poważnych epizodów sercowo-naczyniowych, w tym udaru mózgu.
Czy u kobiet we wczesnym okresie pomenopauzalnym stosowanie HT wiąże się ze zmniejszeniem ryzyka sercowo-naczyniowego i czy jest bezpieczne?
