medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Czy szczepienie młodych kobiet 3 dawkami 2-walentnej szczepionki przeciwko HPV (typów 16 i 18) z systemem adiuwantowym AS04 zmniejsza, w porównaniu z placebo, ryzyko wystąpienia CIN dużego stopnia i raka in situ (zmian przedrakowych szyjki macicy) oraz inwazyjnego raka szyjki macicy w ciągu 4 lat od szczepienia?
Choroby infekcyjne należą do najczęstszych chorób u niemowląt i małych dzieci. Według niektórych badaczy, probiotyki i/lub prebiotyki dodane do diety niemowląt karmionych sztucznie zmniejszają częstość występowania chorób infekcyjnych poprzez modyfikację mikroflory jelitowej.
Autorzy słusznie podkreślają, że jadłowstręt psychiczny wiąże się ze znacznym ryzykiem śmiertelności, pośrednio lub bezpośrednio związanym z chorobą. Ryzyko to wzrasta w miarę trwania zaburzeń i po przekroczeniu 26. roku życia i jest najczęściej związane z 8–10-letnim okresem spadku wagi; wynosi ono około 20%. Stanowi to jeden z najwyższych wskaźników zgonów w przebiegu zaburzeń psychicznych; podobny stwierdza się w przypadku zaburzeń depresyjnych.
Czy zastosowanie dożylnego wlewu immunoglobulin u wcześniaków z potwierdzoną lub podejrzewaną sepsą jest skuteczne i bezpieczne w porównaniu z podaniem placebo?
Noworodkowe zakażenie wirusem opryszczki (Herpes simplex virus – HSV) może występować w 3 postaciach.
Czy stosowanie hormonu wzrostu u dzieci z idiopatyczną niskorosłością wpływa korzystnie na ostateczną wysokość ciała w wieku dorosłym?
Jaka jest skuteczność i bezpieczeństwo różnych leków rozszerzających oskrzela i glikokortykosteroidów (stosowanych w monoterapii lub leczeniu skojarzonym) w terapii pierwszego epizodu wirusowego zapalenia oskrzelików u dzieci <2. roku życia?
U dzieci w wieku 3–18 lat z potwierdzonym zakażeniem H. pylori 10-dniowe sekwencyjne leczenie eradykacyjne było skuteczniejsze od standardowej terapii trójlekowej, a jego bezpieczeństwo było podobne.
Lactobacillus rhamnosus GG podawany profilaktycznie dzieciom podczas hospitalizacji jest bezpieczny i zmniejsza ryzyko wystąpienia biegunki szpitalnej, w tym biegunki spowodowanej zakażeniem rotawirusowym.
Stosowanie przez 3 tygodnie jogurtu probiotycznego zawierającego Bifidobacterium lactis DN-173 010, w porównaniu z placebo, nie zwiększyło skuteczności leczenia zaparcia czynnościowego u dzieci w wieku 3–16 lat.
Wyprowadzanie dziecka do toalety lub wysadzanie na nocnik 1,5–2 godzin po zaśnięciu zwiększa szansę na ustąpienie moczenia nocnego po 6 miesiącach stosowania interwencji.
Omalizumab stosowany łącznie ze standardowym leczeniem u dzieci i młodzieży chorych na astmę przewlekłą poprawił, w porównaniu z placebo, kontrolę objawów (zwłaszcza w okresie sezonowych zaostrzeń).
U dzieci w wieku 6–18 lat chorych na astmę przewlekłą o lekkim nasileniu najskuteczniejszą metodą leczenia jest przewlekłe podawanie GKSw.
U dzieci w wieku 3–16 lat cierpiacych na zaparcie czynnosciowe blonnik GNN stosowany przez 4 tygodnie nie byl skuteczniejszy od placebo.
Wprowadzenie przez rodziców specjalnej diety oraz zwiększenie aktywności fizycznej dziecka pozwoliło na zmniejszenie nadmiernej masy ciała dzieci w okresie przedpokwitaniowym.
Szczepienie mężczyzn w wieku 16–26 lat 4-walentą szczepionką przeciwko HPV (typów 6, 11, 16 i 18) zmniejszyło, w porównaniu z placebo, ryzyko wystąpienia w ciągu 3 lat brodawek zewnętrznych narządów płciowych związanych z zakażeniem HPV, zwłaszcza u mężczyzn, którzy przed szczepieniem nie byli zakażeni HPV.
Stosowanie Lactobacillus rhamnosus GG u dzieci w wieku 5–17 lat chorych na czynnościowe zaburzenia przewodu pokarmowego związane z bólem brzucha, zwiększyło (w porównaniu z placebo) szansę na ustąpienie lub zmniejszenie dolegliwości, zwłaszcza u dzieci z zespołem jelita drażliwego.
W leczeniu zakażenia Helicobacter pylori metodą pierwszego wyboru jest tzw. potrójna terapia eradykacyjna, polegająca na stosowaniu klarytromycyny, amoksycyliny i inhibitora pompy protonowej.
Wiele pojedynczych objawów klinicznych może pomagać w rozpoznawaniu zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (ZOMR) u dzieci. Jednak żaden z nich nie decyduje o rozpoznaniu.
