Skróty: ANN – alergiczny nieżyt nosa, AZS – atopowe zapalenie skóry, GKSw – glikokortykosteroidy wziewne, ITA – immunoterapia alergenowa, LABA – długo działające beta2-mimetyki, LPH – leki przeciwhistaminowe
Podsumowanie postępów w alergologii w 2008 roku rozpocznę od kolejnej aktualizacji stanowiska GINA.[1,2] Uwzględniono w niej piśmiennictwo z okresu od 1 czerwca 2007 roku do 30 lipca 2008 roku w liczbie ponad 400 publikacji, z których wnioski potwierdziły większość z dotychczasowych rekomendacji, ale niektóre wymagały modyfikacji. Główne zmiany i nowe stwierdzenia to m.in.:
1) zmniejszyła się różnica w częstości występowania astmy między Ameryką Północną a Europą Wschodnią, szczególnie w grupie chorych w wieku 13–14 lat
2) osiągnięcie właściwej samokontroli astmy jest możliwe
3) uwzględniono wniosek z metaanalizy badań dotyczących łącznego stosowania salmeterolu i glikokortykosteroidów wziewnych (GKSw), która nie wykazała zwiększonego ryzyka zgonu lub intubacji, w porównaniu ze stosowaniem samych GKSw
4) fenotyp receptora beta2 nie ma wyraźnego wpływu na skuteczność i bezpieczeństwo leczenia beta2-mimetykami
5) precyzyjnie określono wiek chorych, których można leczyć omalizumabem – od 12. roku życia (dotychczas 11–50 lat)
6) wskazano na korzyści ze stosowania immunoterapii alergenowej (ITA) w alergicznych nieżytach nosa (ANN) i spojówek dla ograniczania
rozwoju astmy
7) uwzględniono nową postać jednego z beta2-mimetyków – lewobuterol HFA
8) ćwiczenia oddechowe metodą Papwortha nie mają korzystnego wpływu na czynność płuc
9) wczesne rozpoczęcie leczenia budezonidem poprawia kontrolę astmy i zmniejsza zużycie innych leków przeciwastmatycznych
10) podkreślono znaczenie edukacji chorych na astmę, zwłaszcza interaktywnych programów edukacyjnych, które pozwalają lepiej
poznać chorobę (choć nie wiadomo, jaki to może mieć wpływ na jej przebieg kliniczny), oraz konieczność opracowania pisemnego
planu samopomocy i sprawdzenia jego zrozumienia przez pacjenta, co powinno być rutynowym postępowaniem lekarza. U dzieci
plan postępowania oparty na występowaniu określonych objawów jest bardziej efektywny niż oparty na pomiarach szczytowego przepływu
wydechowego (PEF).
11) ekspozycje zawodowe mają udział w zwiększeniu częstości występowania astmy u dorosłych
12) uszczegółowiono postępowanie w astmie indukowanej wysiłkiem.
