Jak często występuje skośnogłowie? Jakie badania należy wykonać, gdzie skierować dziecko? Czy wymaga ono leczenia i jakie jest postępowanie?

Skośnogłowie ułożeniowe omówiono w odpowiedzi na pyt.

Ścieśnienie czaszki występuje z częstością 1 na 1800–2200 żywo urodzonych dzieci. Skośnogłowie jest drugą pod względem częstości występowania postacią ścieśnienia czaszki, spowodowaną przedwczesnym, jednostronnym zarośnięciem szwu wieńcowego lub węgłowego. Charakterystyczna jest asymetryczna deformacja czaszki – cofnięcie wału nadoczodołowego i połowy kości czołowej po stronie zarośniętego szwu wieńcowego i podobnie kości potylicznej po stronie zarośniętego szwu węgłowego. Zamiast RTG czaszki obecnie wykonuje się TK, ponieważ badanie to dostarcza więcej informacji na temat zarośnięcia szwów czaszkowych, wielkości deformacji, pojemności czaszki i objawów nadciśnienia wewnątrzczaszkowego. Badanie radiologiczne trzeba zawsze uzupełnić badaniem neurologicznym, okulistycznym i testem psychologicznym oceniającym rozwój dziecka. Wskazaniem do leczenia, jak w większości postaci ścieśnienia czaszki, jest defekt kosmetyczny i – co ważniejsze – ryzyko rozwoju nadciśnienia wewnątrzczaszkowego. W Polsce leczeniem operacyjnym, polegającym na korekcji deformacji czaszki i powiększeniu jej pojemności, zajmują się oddziały neurochirurgii lub chirurgii plastycznej. Dziecko należy więc skierować do poradni przy odpowiednim szpitalu. (luty 2014 nowe)

Piśmiennictwo

1. Fernbach S.: Craniosynostosis: 1998: concepts and controversies. Pediatr. Radiol., 1998; 28: 722–728
2. Kirmi O., Lo S., Johnson D., Anslow F.: Craniosynostosis: radiological and surgical perspective. Semin. Ultrasound CT MRI, 2009; 30: 492–512