Kiedy zaburzenia ząbkowania są istotne? Kiedy należy skierować dziecko do stomatologa?

Z punktu widzenia ewentualnych zaburzeń ogólnoustrojowych do najważniejszych zaburzeń ząbkowania należą: ząbkowanie przedwczesne (zęby wrodzone i noworodkowe) oraz ząbkowanie opóźnione (pojawienie się pierwszego zęba po ukończeniu 12. mż.), zwykle związane z ogólnym rozwojem dziecka. Sytuacje te wymagają diagnostyki pediatrycznej i stomatologicznej.

Niepokojącymi objawami są także zaburzenia w kolejności wyrzynania się zębów (niekolejne wyrzynanie zębów), zbyt duże przerwy między wyrzynaniem się zębów jednoimiennych (>6. mies.) oraz nasilone objawy miejscowe (p. pyt. i pyt.). Podstawowym elementem postępowania diagnostycznego jest badanie stomatologiczne, które pozwala ustalić lub wykluczyć przyczyny nieprawidłowego wyrzynania zębów (np. torbiele zawiązkowe, guzy nowotworowe i nienowotworowe, zęby nadliczbowe lub rozrosty dziąseł). Badanie umożliwia też ocenę morfologii jamy ustnej niemowlęcia i stanu zdrowia błony śluzowej jamy ustnej. Stwierdzenie nieprawidłowości może być pomocne w ukierunkowaniu diagnostyki ogólnej. Niektóre nieprawidłowości morfologiczne mogą być objawem wady genetycznej, na przykład pogrubienie wału dziąsłowego w żuchwie jest jednym z objawów zespołu Silvera i Russella, nawracający stan zapalny błony śluzowej i trudno gojące się owrzodzenia – niedoboru odporności, a zmiany rozrostowe dziąseł i błony śluzowej jamy ustnej – włókniakowatości wrodzonej, hialinozy lub choroby Recklinghausena. (2013, 2014)

Piśmiennictwo

1. Olczak-Kowalczyk D., Boguszewska-Gutenbaum H., Janicha J., Turska-Szybka A.: Wybrane parametry związane z wyrzynaniem zębów mlecznych. Nowa Stomatol., 20 011: 2 (w druku)
2. Szpringer-Nodzak M.: Wszystko o zębach twojego dziecka. Warszawa, Med. Tour Press International Wydawnictwo Medyczne, 1996