Czy u niemowlęcia z ospą można stosować miejscowo benzydaminę na błony śluzowe i puder płynny na pojedyncze wykwity na skórze twarzy?

Zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego miejscowy preparat chlorowodorku benzydaminy jest przeznaczony do stosowania bez ograniczeń wiekowych, zatem także u małych dzieci i niemowląt. Zarejestrowane wskazania obejmują: „leczenie objawów (ból, zaczerwienienie, obrzęk) związanych ze stanem zapalnym jamy ustnej i gardła, tj. w zakażeniach bakteryjnych i wirusowych (…)”, zatem także zmiany na błonach śluzowych towarzyszące ospie wietrznej.

Nie ma natomiast danych z badań naukowych uzasadniających miejscowe stosowanie leków na wykwity skórne. Wykwity zwykle nie wymagają smarowania, wystarczy utrzymywać je w czystości, co zapobiega zakażeniom bakteryjnym. W praktyce lekarze chętnie stosują leki dezynfekujące, jak np. Octenisept, rywanol czy fiolet goryczki (pioktanina), jak też łagodzące świąd, np. żel z dimetyndenem (p. także pyt.). Świąd towarzyszący wysypce dobrze łagodzą doustne leki przeciwhistaminowe. Poza doświadczeniem klinicznym nie mamy dowodów na skuteczność takiego postępowania.

Tradycyjnie stosowany lek, puder płynny z anestezyną, działa przeciwświądowo i wysuszająco, natomiast nie zapobiega nadkażeniom bakteryjnym (a może nawet zwiększać ich ryzyko, p. pyt. i pyt.). Ponadto biały i nieprzejrzysty puder maskuje wczesne stadia zakażenia bakteryjnego. Puder płynny to lek farmakopealny używany od dziesiątków lat. Dopuszczenie go do stosowania nie wymaga wykazania skuteczności. Wystarczy jedynie wykazać bezpieczeństwo kliniczne, które zostało ugruntowanego przez tradycyjne stosowanie tego preparatu. (2015)

Piśmiennictwo

1. Tantum Verde http://indeks.mp.pl/desc.php?id=3187
2. Caramia G., Gregorini S., Compagnoni L., Palumbo P.: Clinical experience on antibiotic therapy combined with benzydamine in acute respiratory infections in childhood. Minerva Pediatr., 1985; 37 (19): 755–766