Czy podczas hospitalizacji rodzice mogą zostawić 2-letnie dziecko na część dnia pod opieką pielęgniarek, tłumacząc, że idą np. do pracy?

Pielęgniarki w szpitalu nie są opiekunkami dla dzieci. Małe dzieci z racji wieku mają potrzebę psychiczną opieki znanej im osoby bliskiej.1 Jednocześnie obowiązkiem prawnym każdego rodzica jest sprawowanie opieki (pieczy) nad dzieckiem i zaspokajanie jego potrzeb także podczas hospitalizacji.2 Ponadto procedury realizowane podczas hospitalizacji 2-letniego dziecka w szpitalu (np. endoskopia, punkcja lędźwiowa) wymagają każdorazowo uzyskania zgody jego rodzica.3

Każdy pacjent, w tym małe dzieci leczone w szpitalu, ma prawo do dodatkowej opieki pielęgnacyjnej, która nie polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych.4 Taka opieka rodzica nad dzieckiem podczas pobytu w szpitalu służy więc realizacji chronionego prawem prawa pacjenta.

Warto pamiętać, że matka lub ojciec małych dzieci leczonych szpitalnie mają prawo do zasiłku opiekuńczego na podstawie zaświadczenia lekarskiego o czasowej niezdolności do pracy z powodu konieczności osobistego sprawowania przez pracownika opieki nad chorym członkiem rodziny, w szczególności opieki sprawowanej nad chorym dzieckiem w wieku do 2 lat, która nie jest uzależniona od obecności innych osób pełnoletnich mogących wyręczyć rodziców w opiece.5 Orzekanie o czasowej niezdolności do pracy rodziców z powodu konieczności osobistego sprawowania przez ubezpieczonego opieki nad chorym dzieckiem jest związane z postępowaniem diagnostyczno-leczniczym u dziecka i podlega ocenie lekarza.6 Pobyt dziecka w szpitalu nie wyklucza sprawowania osobistej opieki przez jego rodziców. Prawo do zasiłku przysługuje na równi matce i ojcu dziecka, a zasiłek wypłaca się tylko jednemu z rodziców – temu, który wystąpi z wnioskiem o jego wypłatę za dany okres.7

Piśmiennictwo

1. Na zróżnicowanie sytuacji dzieci leczonych w szpitalu oraz wpływ ich relacji z rodzicami na leczenie uwagę zwraca D. Karkowska, B. Kmieciak [w:] Prawa pacjenta i Rzecznik Praw Pacjenta. Komentarz. Warszawa 2021, s. 783–786
2. Art. 95 i 96 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2020 r., poz. 1359 z późn. zm.)
3. Art. 17 ust. 2 i 4 oraz art. 18 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1545 z późn. zm.)
4. Na podstawie art. 34 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1545 z późn. zm.)
5. Art. 34 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 1732)
6. § 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 10 listopada 2015 r. w sprawie trybu i sposobu orzekania o czasowej niezdolności do pracy, wystawiania zaświadczenia lekarskiego oraz trybu i sposobu sprostowania błędu w zaświadczeniu lekarskim (Dz. U. z 2015, poz. 2013)
7. Rzetecka-Gil A.: Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Komentarz. Warszawa 2009, zob. komentarz do art. 32 i 34