Jakie warunki muszą być spełnione, aby nastoletni sportowiec po urazie głowy mógł wrócić do uprawiania sportu?

Powrót do pełnej aktywności fizycznej, w tym sportowej, u pacjentów po urazie głowy zależy od ciężkości urazu. Po ciężkim urazie czaszkowo-mózgowym powrót do sportu może być niemożliwy przez bardzo długi czas, a niekiedy wcale. Natomiast u dzieci i młodzieży po lekkim urazie głowy, zwłaszcza po niepowikłanym wstrząśnieniu mózgu, powrót do aktywności sportowej uwarunkowany jest przede wszystkim całkowitym ustąpieniem objawów wstrząśnienia mózgu i towarzyszących dolegliwości (p. Jakie są objawy po urazie głowy u dzieci i jak długo się utrzymują? – przyp. red.).

W medycynie sportowej stosuje się skale pozwalające na obiektywną ocenę możliwości powrotu do sportu po urazie głowy (np. Cantu Grading Scale, skala Amerykańskiej Akademii Neurologii). Generalnie zaleca się stopniowe zwiększanie aktywności fizycznej po ustąpieniu objawów, od niewielkiej codziennej aktywności (zwykłych codziennych czynności) aż do pełnej formy treningu sportowego w zależności od tolerancji coraz większego wysiłku (w przypadku nawrotu objawów lub pojawienia się nowych należy powrócić do etapu, który był dobrze tolerowany). Przykładem może być 6-stopniowy program powrotu do aktywności sportowej zalecany przez amerykańskie Centers for Disease Control and Prevention (tab.).

Piśmiennictwo

1. Australian Government, Australian Sports Comission: Concussion in Sport Australia. www.concussioninsport.gov.au/medical_practitioners (dostęp: 02.06.2023)
2. Centers for Disease Control and Prevention, National Center for Injury Prevention and Control: Returning to sports and activities: cdc.gov/headsup/basics/return_to_sports.html (dostęp: 21.05.2023)