Jak długo można stosować preparat GKS? Czy zalecany czas stosowania jest zależny od okolicy ciała i postaci leku?

20-07-2016
dr n. med. Anna Baran
Klinika Dermatologii i Wenerologii Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku
prof. dr hab. n. med. Iwona Flisiak
Klinika Dermatologii i Wenerologii Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku

Ze względu na szybkie i dobre efekty działania mGKS są zbyt często zalecane dzieciom. Skutkiem nieprawidłowego stosowania leków są krótsze remisje oraz liczne działania niepożądane (między innymi nawrót zmian jako efekt z odstawienia, teleangiektazje, zapalenie okołoustne czy trądzik posteroidowy). Biorąc pod uwagę ryzyko działań niepożądanych, mGKS powinny być stosowane możliwie jak najkrócej, jedynie w celu opanowania ostrego stanu zapalnego w przebiegu AZS. U niemowląt czas aplikacji mGKS nie powinien być dłuższy niż 4–5 dni, a średnia miesięczna dawka mGKS nie większa niż 15 g. W pozostałych grupach wiekowych średnia miesięczna dawka wynosi: dla starszych dzieci 30 g, dla młodzieży i dorosłych 60–90 g. Przy wyborze odpowiedniego mGKS należy pamiętać o różnej wchłanialności preparatu w zależności od lokalizacji zmian skórnych (większa wchłanialność preparatu ma miejsce tam, gdzie naskórek jest najcieńszy, czyli na twarzy, szyi, w fałdach skórnych i pachwinach). Penetracja miejscowych glikokortykosteroidów jest największa w obrębie skóry okolicy narządów płciowych (42-krotnie większa w porównaniu ze skórą ramienia) i fałdów skórnych, duża w obrębie skóry powiek i twarzy, a najmniejsza na dłoniach i podeszwach. Uwzględniając to u dzieci, zaleca się preparaty w postaci kremu, emulsji lub roztworu, a u dzieci do 2. roku życia dodatkowo preferuje się podłoża bardziej płynne. Nie wolno zapominać, że miejscowa aplikacja mGKS na duże powierzchnie skóry u dzieci (tj. cały tułów i kończyny), a zwłaszcza u niemowląt, może powodować nawet wystąpienie niepożądanych objawów ogólnych, takich jak zahamowanie wzrostu, osteoporoza czy hamowanie osi podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczowej.

Piśmiennictwo

  1. Pastuszka M., Kaszuba A.: Atopowe zapalenie skóry. Etiopatogeneza, objawy kliniczne i zalecane schematy postępowania. Lekarz Rodzinny, 2012; 6: 586–595
  2. Ring J., Alomar A., Bieber T. i wsp.: Wytyczne leczenia atopowego zapalenia skóry – część I. Med. Prakt. WS: Atopowe zapalenie skóry, 2012: 2–21
Konferencje MP
  • Jesień Pediatryczna 2026
    XXV Krajowa Konferencja Szkoleniowa Kraków, 25–26 września
  • Seksuologia 2026
    Konferencja Naukowo-Szkoleniowa Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego Warszawa, 4–5 grudnia
  • Wiosenne Spotkania Pediatryczne 2026
    Obejrzyj wykłady
    • pediatryczne wyzwania w praktyce
    • algorytmy postępowania
    • zrób to sam – sesja warsztatowa
    • omdlenie – od objawu do rozpoznania
    • ostry dyżur – stany nagłe w pediatrii
  • Neonatologia 2026
    Obejrzyj wykłady
    • antybiotykoterapia w neonatologii
    • toksykologia prenatalna – implikacje kliniczne
    • wstrząs, hipotensja, PDA – decyzje hemodynamiczne
    • wsparcie oddechowe noworodka
    • bezdech i sinica

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.

Placówki

Szukasz poradni, oddziału lub SOR w swoim województwie? Chętnie pomożemy. Skorzystaj z naszej wyszukiwarki placówek.

Doradca medyczny

Twój pacjent ma wątpliwości, kiedy powinien zgłosić się do lekarza? Potrzebuje adresu przychodni, szpitala, apteki? Poinformuj go o Doradcy Medycznym Medycyny Praktycznej