W jakich przypadkach stosuje się inhibitory kalcyneuryny w leczeniu atopowego zapalenia skóry?

Pytanie nadesłane do Redakcji

W jakich przypadkach stosuje się inhibitory kalcyneuryny w leczeniu atopowego zapalenia skóry (AZS)? Czy istotna jest lokalizacja zmian, czy brak odpowiedzi na leczenie miejscowe GKS? W jakich grupach wiekowych i jak długo można je stosować? Czy o ich włączeniu może zdecydować pediatra?

Odpowiedź

Miejscowe inhibitory kalcyneuryny – takrolimus i pimekrolimus wykazują działanie przeciwzapalne i przeciwświądowe. Preparaty te aplikuje się 2 razy dziennie do czasu ustąpienia stanu zapalnego. Według dostępnych danych takrolimus można bezpiecznie stosować przez wiele miesięcy 2 razy w tygodniu na wszystkie obszary skóry, włącznie z miejscami tak wrażliwymi, jak powieki, twarz, szyja, okolice wyprzeniowe oraz skóra narządów płciowych w ramach terapii proaktywnej – profilaktyki zaostrzeń zmian skórnych. Takie leczenie może zlecić każdy lekarz.

Piśmiennictwo

1. Nowicki R.: Atopowe zapalenie skóry – aktualne wytyczne terapeutyczne. Stanowisko ekspertów Sekcji Dermatologicznej Polskiego Towarzystwa Alergologicznego i Sekcji Alergologicznej Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego. Lekarz POZ, 2015; 1: 39–50
2. Wollenberg A., Oranje A., Deleuran M. i wsp.: ET FAD/EADV Eczema task force 2015 position paper on diagnosis and treatment of atopic dermatitis in adult and paediatric patients. J. Eur. Acad. Dermatol. Venereol., 2016; 30 (5): 729–747