medycyna praktyczna dla lekarzy
Jak postępować w przypadku osób przyjmujących leki „rozrzedzające” krew? W jakich sytuacjach można kontynuować leczenie, a w jakich lepiej je przerwać?
prof. James Douketis, Division of Hematology and Thromboembolism, Department of Medicine, McMaster University, Hamilton, Kanada
Prof. James Douketis omawia wiedeński model prawdopodobieństwa.
Czy stężenie D-dimerów powinno być brane pod uwagę przy podejmowaniu decyzji o zakończeniu leczenia przeciwzakrzepowego po epizodzie zakrzepowym?
Jak często występuje ŻChZZ w zależności od rodzaju nowotworu? Czy można leczyć ŻChZZ nowymi doustnymi antykoagulantami (NOAC) u pacjenta z chorobą nowotworową? Wysłuchaj wypowiedzi eksperta - prof. dr hab. n. med. Krystyny Zawilskiej.
Czy każdy lek możemy podać każdemu pacjentowi? Jak wybrać lek, aby leczenie było skuteczne i bezpieczne?
Różne leki stosowane czasem dość powszechnie mogą oddziaływać na płytki krwi, komórki śródbłonka naczyń bądź przyczyniać się do zmiany stężenia czy aktywności czynników krzepnięcia.
Pogląd na temat roli kwasu acetylosalicylowego (ASA) w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowej zmienia się co kilka lat. Jakie są dowody na jego skuteczność w pierwotnej i wtórnej profilaktyce zakrzepicy?
Nasi czytelnicy sugerowali, że zwiększone stężenie D-dimerów ma znaczenie kliniczne jako czynnik rokowniczy w chorobach nowotworowych, korelujący z zaawansowaniem nowotworu. Czy rzeczywiście istnieją dane sugerujące korzyści z monitorowania stężenia D-dimerów w przypadku chorób nowotworowych i przewlekłych? Jeśli stężenie D-dimerów może się zwiększać w przebiegu chorób przewlekłych, to czy ma sens jego ocena w celu wykluczenia epizodu zakrzepicy?
Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek,
zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.
