Leczenie przeciwwirusowe wirusowych zapaleń wątroby typu C. Zalecenia Polskiej Grupy Ekspertów HCV na rok 2010

Leczenie przeciwwirusowe wirusowych zapaleń wątroby typu C. Zalecenia Polskiej Grupy Ekspertów HCV na rok 2010
19.07.2010
prof. dr hab. med. Waldemar Halota (przewodniczący Grupy), prof. dr hab. med. Anna Boroń-Kaczmarska, prof. dr hab. med. Janusz Cianciara, prof. dr hab. med. Robert Flisiak, prof. dr hab. med. Jacek Juszczyk, prof. dr hab. med. Kazimierz Madaliński, prof. dr hab. med. Piotr Małkowski, prof. dr hab. med. Małgorzata Pawłowska, prof. dr hab. med. Krzysztof Simon, dr hab. med. Marek Woynarowski

Skróty: AFP – α-fetoproteina, ALT – aminotransferaza alaninowa, cEVR – pełna wczesna odpowiedź wirusowa, ETR – odpowiedź wirusowa w chwili zakończenia terapii, HCV – wirus zapalenia wątroby typu C, IFN – interferon, MR – rezonans magnetyczny, pEVR – częściowa wczesna odpowiedź wirusowa, RVR – szybka odpowiedź wirusowa, SVR – trwała odpowiedź wirusowa, TK – tomografia komputerowa, USG – ultrasonografia

1. Leczeniem powinni być objęci chorzy z ostrym lub przewlekłym zapaleniem wątroby oraz z wyrównaną marskością wątroby o etiologii HCV, jak również z pozawątrobową manifestacją zakażenia HCV.

Ostre wirusowe zapalenie wątroby typu C

2. Obiektywnym kryterium rozpoznania ostrego zapalenia wątroby typu C jest wystąpienie jego wykładników (HCV RNA, zwiększona aktywność ALT, przeciwciała anty-HCV) u osoby wcześniej monitorowanej w kierunku tego zakażenia lub po ekspozycji na zakażenie HCV. Rozpoznanie choroby w innych przypadkach jest obarczone ryzykiem błędu diagnostycznego. Należy pamiętać, że przeciwciała anty-HCV pojawiają się niekiedy po długim okresie od ekspozycji lub nie występują.