dr hab. med. Lesław Szydłowski
Katedra i Klinika Kardiologii Dziecięcej
Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach
prof. dr hab. med. Maria Popczyńska-Marek
Klinika Kardiologii Dziecięcej CM UJ
Polsko-Amerykański Instytut Pediatrii w Krakowie
Data utworzenia: 12.01.2009
Ostatnia modyfikacja: 19.01.2009
Opublikowano w Medycyna Praktyczna Pediatria 2009/01
Skróty: ASA - kwas acetylosalicylowy, CMRA - angiografia naczyń wieńcowych metodą rezonansu magnetycznego, HLHS - zespół niedorozwoju lewego serca, IZW - infekcyjne zapalenie wsierdzia, PDA - przetrwały przewód tętniczy, WWS - wrodzona wada serca
Leczenie wrodzonych wad serca
Rok 2007 w kardiologii dziecięcej przyniósł wiele interesujących prac naukowych i doniesień w zakresie diagnostyki oraz nowych metod leczenia. Ostatnio szczególny postęp dokonuje się w diagnostyce prenatalnej i leczeniu tuż po urodzeniu, ale w centrum uwagi pozostają również pacjenci młodociani z wadami wrodzonymi serca (WWS). Pojawiły się artykuły dotyczące leczenia WWS in utero, jednak zainteresowanie tym sposobem postępowania zwiększy się prawdopodobnie dopiero w latach następnych, gdy wyniki leczenia ulegną poprawie, a sama procedura stanie się powszechniejsza.[1,2] Dużo publikacji poświęcono sercu jednokomorowemu oraz ocenie wyników leczenia metodą Fontana.[3,4,5] Do wad tego typu należy zespół niedorozwoju lewego serca (HLHS), leczony operacyjnie z coraz lepszym efektem w wielu ośrodkach na całym świecie, w tym w Polsce. Rośnie liczba dzieci, które przeżywają wieloetapowe leczenie HLHS, i stale zwiększa się populacja dzieci, młodzieży i dorosłych leczonych kardiochirurgicznie z powodu tej wady. W 2007 roku nastąpił dalszy rozwój leczenia hybrydowego noworodków z HLHS, stanowiącego kombinację leczenia kardiochirurgicznego (założenie bandingu na tętnicę płucną) oraz równoczesnego postępowania interwencyjnego (założenie stentu do przewodu tętniczego, a u niektórych noworodków wykonanie septostomii balonowej w przypadku restrykcyjnego otworu owalnego).[6]
Ciąg dalszy » po zalogowaniu.
