prof. dr hab. med. Barbara Cybulska
Instytut Żywności i Żywienia w Warszawie, Szkoła Zdrowia Publicznego Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego w Warszawie
prof. dr hab. med. Wiktor B. Szostak
Instytut Żywności i Żywienia w Warszawie
Data utworzenia: 18.06.2009
Ostatnia modyfikacja: 22.09.2009
Opublikowano w Medycyna Praktyczna 2009/06 
Skróty: ChNS - choroba niedokrwienna serca, CIMT - grubość błony wewnętrznej i środkowej tętnicy szyjnej, CRP - białko C-reaktywne, HDL-C - cholesterol HDL, LDL-C - cholesterol LDL, PChN - przewlekłe choroby nerek, TG - triglicerydy
Homocysteina
Od lat 60. XX wieku trwa dyskusja nad rolą homocysteiny jako czynnika ryzyka miażdżycy. Humphrey i wsp. dokonali metaanalizy 26 prospektywnych badań kohortowych oceniających występowanie incydentów wieńcowych w zależności od stężenia homocysteiny w surowicy, opublikowanych w latach 1992-2004.[1] Celem pracy było stwierdzenie, czy podwyższony poziom homocysteiny jest niezależnym czynnikiem ryzyka choroby niedokrwiennej serca (ChNS) po uwzględnieniu poprawki na wiek, płeć, palenie tytoniu, cukrzycę, nadciśnienie tętnicze i hiperlipidemię. Liczby osób w poszczególnych kohortach wynosiły od około 200 do 22 000, a okres obserwacji od 1 roku do 25 lat. Autorzy wykazali, że każdy wzrost stężenia homocysteiny rzędu 5 µmol/l zwiększa ryzyko incydentów wieńcowych o około 20%, niezależnie od innych czynników ryzyka.
Ciąg dalszy » po zalogowaniu.
