Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Koagulologia – postępy 2007

28.07.2008
prof. dr hab. med. Krystyna Zawilska
Pracownia Hemostazy Katedry i Kliniki Hematologii i Chorób Rozrostowych Układu Krwiotwórczego Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu

Skróty:
HDCz – heparyna drobnocząsteczkowa, HIT – małopłytkowość immunologiczna wywołana przez heparynę, HNF – heparyna niefrakcjonowana, IPM – immunologiczna plamica małopłytkowa, MGDF – megakariocytowy czynnik wzrostu, TPO – trombopoetyna, vWD – choroba von Willebranda, vWF – czynnik von Willebranda, ZP – zatorowość płucna, ZŻG – zakrzepica żył głębokich, ŻChZZ – żylna choroba zakrzepowo-zatorowa

Małopłytkowości

Wiele doniesień w 2007 roku poświęcono ocenie skuteczności różnych metod leczenia immunologicznej plamicy małopłytkowej (IPM). Retrospektywna analiza niepożądanych skutków przewlekłej kortykoterapii u chorych na IPM potwierdziła zwiększone i zależne od dawki ryzyko rozwoju osteoporozy, cukrzycy i nadciśnienia tętniczego. Próbą ograniczenia tych niepożądanych działań jest wieloośrodkowe pilotowe badanie włoskiej grupy GIMEMA, do którego włączono 95 chorych ze świeżo rozpoznaną IPM. Leczenie polegało na stosowaniu dużej dawki deksametazonu (40 mg/d) w 4-dniowych pulsach, powtarzanych 4 razy co 14 dni. Całkowitą remisję (liczba płytek >=150 G/l) uzyskano u 64,5% chorych, a częściową remisję (liczba płytek >=50 G/l) u dalszych 20%. Leczenie było dobrze tolerowane, remisja utrzymywała się średnio 8 miesięcy (4–24 mies.) u 74,4% chorych, a nawrotu nie stwierdzono po 15 miesiącach u 81% chorych.[1] Zaplanowano badanie z randomizacją porównujące leczenie 3 pulsami deksametazonu ze standardową kortykoterapią (prednizon 1 mg/kg/d).

O tym się mówi

  • Co z tymi SOR-ami?
    Pozorne działania nie poprawią funkcjonowania SOR-ów i Izb Przyjęć. Fundamentalnym problemem jest skrajne niedofinansowanie. A po pieniądze musimy zgłosić się my. Nie tylko lekarze, personel medyczny. My, obywatele – pisze Bartosz Fiałek z OZZL.
  • 6 proc. PKB na zdrowie? W 2050 roku
    W najbliższej dekadzie powinniśmy zapomnieć o 6 proc. PKB na zdrowie – wynika z opublikowanego we wtorek Wieloletniego Planu Finansowego Państwa na lata 2019-2022. Dokument Ministerstwa Finansów wskazuje, że w najbliższych latach wydatki na zdrowie będą oscylować wokół 4,5 proc. PKB.
  • Idzie nowe na SOR-ach
    Będą zmiany w funkcjonowaniu szpitalnych oddziałów ratunkowych. Od 1 października w największych SOR-ach obowiązkowo zostanie wdrożony system triage.