mp.pl to portal zarówno dla lekarzy jak i pacjentów. Prosimy wybrać:

Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Postępy w psychiatrii dzieci i młodzieży w 2007 roku

16.10.2008
prof. dr hab. med. Jadwiga Komender
Klinika Psychiatrii Wieku Rozwojowego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

Jednym z podstawowych zadań lekarza sprawującego opiekę nad dzieckiem (pediatry lub innego lekarza podstawowej opieki zdrowotnej) jest wczesne rozpoznanie zaburzeń występujących w trakcie rozwoju. Zaburzeniem, którego objawy można obserwować od pierwszych miesięcy życia dziecka, częściej u chłopców niż u dziewcząt, jest autyzm, zaliczany – podobnie jak zespół Aspergera – do całościowych zaburzeń rozwojowych. Zaburzenia te są rozpoznawane coraz częściej, chociaż przyczyny ich występowania są nieznane. W Polsce całościowe zaburzenia rozwojowe rozpoznaje się rzadko i zbyt późno.

W 2007 roku opublikowano wiele prac dotyczących rozpoznawania, leczenia i opieki nad dziećmi z całościowymi zaburzeniami rozwojowymi, które niekiedy są nazywane "spektrum zaburzeń autystycznych". Wczesne rozpoznanie zaburzeń i wdrożenie leczenia może w zasadniczy sposób wpłynąć na funkcjonowanie dziecka, na co zwrócili uwagę w swoich pracach: Dover i wsp.,[1] Johnson i wsp.,[2] Myers i wsp.,[3] Tager-Flusberg i wsp.[4] oraz Tolak i wsp.[5]

O tym się mówi