mp.pl to portal zarówno dla lekarzy jak i pacjentów. Prosimy wybrać:

Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Podsumowanie najważniejszych osiągnięć w dziedzinie antybiotykoterapii infekcyjnych zapaleń dróg oddechowych u dzieci w 2008 roku

05.03.2009
dr med. Paweł Grzesiowski
Zakład Profilaktyki Zakażeń i Zakażeń Szpitalnych
Narodowy Instytut Leków w Warszawie

Strategia ograniczania stosowania antybiotyków w zakażeniach układu oddechowego u dzieci

Wprowadzenie

Antybiotyki – powszechnie stosowane w lecznictwie od II połowy XX wieku – stały się jednym z największych paradoksów medycyny. Niewątpliwie przyczyniły się do zmniejszenia zachorowalności i umieralności z powodu wielu groźnych chorób zakaźnych, jednak już w połowie lat 80. XX wieku lokalnie pojawiły się groźne drobnoustroje cechujące się szerokimi mechanizmami oporności, w tym na antybiotyki beta-laktamowe (metycylinooporne gronkowce złociste – MRSA, pałeczki Gram-ujemne wytwarzające beta-laktamazy o szerokim spektrum – ESBL). Dopiero w latach 90. XX wieku, gdy problem lekooporności nabrał wymiaru globalnej epidemii, wzrosło zainteresowanie tą problematyką nie tylko naukowców i mikrobiologów, ale również organizacji międzyrządowych, polityków i mediów.[1,2] Celem niniejszego opracowania jest podsumowanie najnowszych publikacji i zwrócenie uwagi lekarzy na konieczność ograniczania zastosowania antybiotyków do niezbędnych sytuacji klinicznych, w których decyzja o włączeniu leku przeciwbakteryjnego jest oparta na racjonalnych kryteriach klinicznych oraz – w miarę możliwości – wynikach badań dodatkowych.

O tym się mówi