mp.pl to portal zarówno dla lekarzy jak i pacjentów. Prosimy wybrać:

Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Diabetologia – postępy 2008

23.04.2009
prof. dr hab. med. Jacek Sieradzki
Katedra i Klinika Chorób Metabolicznych CM UJ w Krakowie

Skróty: ACCF – American College of Cardiology Foundation, ADA – American Diabetes Association, EASD – European Association for the Study of Diabetes, HbA1c – hemoglobina glikowana, PTD – Polskie Towarzystwo Diabetologiczne

W diabetologii, w przeciwieństwie na przykład do kardiologii, w zasadzie od wielu lat opierano się na wynikach dwóch kluczowych badań, determinujących zalecenia dotyczące leczenia i jego cele; są to badanie DCCT (Diabetes Control and Complications Trial)[1] dotyczące intensywnej terapii cukrzycy typu 1 oraz badanie UKPDS (United Kingdom Prospective Diabetes Study [p. Wpływ ścisłej kontroli glikemii za pomocą metforminy na ryzyko wystąpienia powikłań u otyłych chorych na cukrzycę typu 2 - badanie UKPDS 34Wpływ ścisłej kontroli ciśnienia tętniczego na ryzyko wystąpienia powikłań mikro- i makroangiopatycznych w cukrzycy typu 2 - badanie UKPDS 38przyp. red.])[2,3] określające możliwości leczenia cukrzycy typu 2. Na podstawie tych badań ugruntował się pogląd, że im mniejsza glikemia i mniejszy odsetek hemoglobiny glikowanej (HbA1c), tym mniejsze ryzyko rozwoju przewlekłych powikłań cukrzycy. W związku z tym przyjmowano ostre kryteria wyrównania cukrzycy dla wszystkich grup pacjentów, chociaż wymienione badania dotyczyły osób albo z cukrzycą typu 1, albo z cukrzycą typu 2, jednak leczoną intensywnie od chwili rozpoznania choroby. W międzyczasie opublikowano wprawdzie szereg badań, ale dotyczących raczej oceny leków i niefarmakologicznych działań prewencyjnych. Rok 2008 przyniósł natomiast wyniki dużych badań klinicznych, które zmusiły do modyfikacji celów leczenia cukrzycy, wywołały dyskusję wokół metod osiągania tych celów, a co bardziej konserwatywne grupy skłoniły do znacznego złagodzenia kryteriów wyrównania cukrzycy.

O tym się mówi