W roku 2008 w piśmiennictwie światowym, dotyczącym chirurgii żołądka, dominowała tematyka związana z leczeniem chorych na raka żołądka, zarówno wczesnego, jak i zaawansowanego. Już tradycyjnie ośrodki naukowe z Japonii i Korei dostarczyły nowych bardzo interesujących wyników obserwacji prowadzonych w dużych grupach pacjentów leczonych technikami: klasycznymi, laparoskopowymi i endoskopowymi.
Zaawansowany rak żołądka
Japońska Grupa Onkologii Klinicznej z National Cancer Center Hospital w Tokio opublikowała w "New England Journal of Medicine" wyniki obserwacji z lat 1995–2001 mających na celu określenie wpływu limfadenektomii D2 poszerzonej o wycięcie węzłów okołoaortalnych (para-aortic nodal dissection – PAND) na przeżycie chorych na raka żołądka. Badania z randomizowaną grupą kontrolną prowadzono w 24 szpitalach w Japonii. Porównano grupy pacjentów leczonych operacyjnie z powodu resekcyjnego raka żołądka w stopniu T2b, T3, T4, u których wykonano limfadenektomię D2 lub D2 poszerzoną o PAND. Analizą objęto 523 chorych (263 w grupie D2 i 260 w grupie D2 +PAND). Nie stosowano leczenia adiuwantowego aż do wystąpienia wznowy raka. Głównym celem badania było określenie całkowitego przeżycia chorych. Odsetek powikłań związanych z leczeniem operacyjnym w grupie D2 – w porównaniu z D2 +PAND – wyniósł, odpowiednio, 20,9% vs. 28,1% (p = 0,07). Nie stwierdzono istotnych różnic pod względem częstości występowania: nieszczelności zespolenia, przetok trzustkowych, ropni wewnątrzbrzusznych, powikłań oddechowych czy śmiertelności okołooperacyjnej w okresie 30 dni po operacji; śmiertelność wyniosła 0,8% w obu grupach. Średni czas operacji w grupie D2 +PAND był o 63 minut dłuższy, a utrata krwi o 230 ml większa w porównaniu z grupą D2.
