mp.pl to portal zarówno dla lekarzy jak i pacjentów. Prosimy wybrać:

Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Autologiczne operacje rekonstrukcyjne jelit

21.10.2010
Autologous intestinal reconstruction surgery
B.A. Jones, M.A. Hull, M.M. McGuire, H.B. Kim
Seminars in Pediatric Surgery, 2010; 19: 59–67

Tłumaczył lek. Marcin Maślanka
Konsultował dr hab. med. Piotr Czauderna, Klinika Chirurgii i Urologii Dzieci i Młodzieży Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego

Skróty: AIRS – operacje rekonstrukcyjne z zastosowaniem własnego jelita; LILT – zabieg podłużnego wydłużania i plastyki jelita; SBS – zespół krótkiego jelita; STEP – seryjna poprzeczna enteroplastyka; TPN – całkowite żywienie pozajelitowe

This article was published in "Seminars in Pediatric Surgery", 2010; vol. 19, by B.A. Jones, et al., "Autologous intestinal reconstruction surgery", pp. 59–67, © 2009, with permission from Elsevier. The translation has not been reviewed by Elsevier prior to printing.

Pierwsze, pochodzące z roku 1968,[1] doniesienia o pacjentach, którzy przeżyli dzięki całkowitemu żywieniu pozajelitowemu (total parenteral nutrition – TPN) postawiły chirurgów dziecięcych przed nowymi wyzwaniami, zwłaszcza w aspekcie możliwości leczenia operacyjnego dzieci z zespołem krótkiego jelita (short bowel syndrome – SBS). Przed odkryciami Dudricka1 idea stosowania operacji rekonstrukcyjnych z zastosowaniem własnego jelita (autologous intestinal reconstruction surgery – AIRS) (w piśmiennictwie spotykany jest też skrót AGIR [autologous gastrointestinal reconstruction] – przyp. tłum.) jako sposobu na osiągnięcie niezależności żywieniowej była w powijakach. Pierwsze doniesienia o zastosowaniu antyperystaltycznych wstawek jelitowych w celu przedłużenia czasu pasażu jelitowego pojawiły się już w XIX wieku.[2] Wzrost zainteresowania tym tematem nastąpił w latach 50.[3] i 60.[4] ubiegłego wieku. Dalsze badania doprowadziły do opracowania zabiegów polegających na wszywaniu wstawek z jelita grubego na przebiegu jelita cienkiego[5,6] czy wytwarzaniu recyrkulacyjnych pętli jelitowych.[7] Jednak dopiero w roku 1980 Bianchi[8] przedstawił pierwszą skuteczną metodę AIRS wydłużania jelita i poprawy wchłaniania jelitowego, która się upowszechniła: zabieg podłużnego wydłużania i plastyki jelita (longitudinal intestinal lengthening and tailoring – LILT). Ta technika i jej późniejsze modyfikacje umożliwiły uzyskanie autonomii żywieniowej dzieciom zależnym od TPN.[9] Na modelu szczurzym wypracowano technikę izolowanych segmentów jelitowych (isolated bowel segments).[10-14] U ludzi tę technikę (nazwaną operacją Iowa) zastosowali Kimura i Soper.[15] Ostatnim osiągnięciem w dziedzinie zabiegów AIRS jest operacja seryjnej poprzecznej enteroplastyki (serial transverse enteroplasty – STEP),16 opisana po raz pierwszy w 2003 roku. Mimo że większość wymienionych operacji oparto na mocnych założeniach teoretycznych, to jedynie w przypadku zabiegów LILT i STEP wykazano zwiększenie autonomii żywieniowej u pacjentów z SBS. Poza nielicznymi wyjątkami inne zabiegi – jak stosowanie wstawek antyperystaltycznych, wytwarzanie zastawek jelitowych i pętli recyrkulacyjnych – mają jedynie znaczenie historyczne (wytwarzanie zastawek jelitowych znajduje nadal zastosowanie w postępowaniu w przypadku SBS, jako sposób na oddzielenie od siebie części obwodowej jelita bogato zasiedlonej florą bakteryjną od jego części bliższej, co ma zmniejszać częstość groźnych epizodów zapalenia jelit – przyp. red.). W tym opracowaniu skupimy się na technikach LILT i STEP – podstawowych aktualnie stosowanych metodach AIRS.

O tym się mówi

  • e-Zdrowie. Gdzie jesteśmy, dokąd zmierzamy?
    Nasz system regulacyjny nie sprzyja nowym, prostym innowacjom – przyznaje szef NFZ Adam Niedzielski. Podczas IV Forum e-Zdrowia nie raz padały gorzkie słowa na temat ograniczeń we wdrażaniu nowoczesnych rozwiązań, choć nie brakowało również bardziej optymistycznych wypowiedzi i refleksji.
  • Jacyna: pokażcie rządowi koszty podwyżek
    W niektórych szpitalach powiatowych już nawet 85 proc. budżetu placówki to wynagrodzenia personelu. Konieczne jest nie tylko zwiększenie finansowania, ale też zmiana jego sposobu – inaczej zapaść szpitali powiatowych i całego systemu będzie nieodwracalna.
  • Szpitale powiatowe: jest gorzej niż źle
    Dziewięć na dziesięć szpitali powiatowych na koniec pierwszego półrocza odnotowało stratę. Na koniec roku może ona wynieść, średnio, 5 mln zł – wynika z raportu przygotowanego dla Ogólnopolskiego Związku Pracodawców Szpitali Powiatowych.