Czas trwania antykoagulacji po epizodzie samoistnej ŻChZZ i związane z tym postępowanie
Opis przypadku 73-letniej pacjentki z wieloletnim źle kontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, przyjętej do kliniki w celu diagnostyki nadciśnienia tętniczego i ustalenia charakteru zmian w tętnicach nerkowych, które stwierdzono w tomografii komputerowej w okresie poprzedzającym hospitalizację.
Chorzy na cukrzycę znajdują się w grupie zwiększonego ryzyka sercowo-naczyniowego. Sprawdź, co powinno wzbudzić szczególny niepokój „kardiologiczny”.
42-letni mężczyzna zgłosił się do lekarza w celu oceny ciśnienia tętniczego. Miesiąc wcześniej podczas wizyty związanej z zakażeniem górnych dróg oddechowych stwierdzono u niego podwyższone BP i poproszono o ponowne zgłoszenie się do lekarza.
Lekarz rodzinny przeprowadził badanie przesiewowe w kierunku oceny czynników ryzyka chorób układu krążenia (ChUK) u 56-letniej kobiety. W wywiadzie stwierdził, że pacjentka dotychczas nie chorowała na choroby przewlekłe, nie pali i nigdy nie paliła tytoniu. Po przeprowadzeniu badania fizykalnego odnotował w dokumentacji: wzrost 160 cm, masa ciała 102 kg, obwód talii 121 cm, ciśnienie tętnicze 138/86 mm Hg.
Przeczytaj opis przypadku 59-letniej kobiety, która zgłosiła się na szpitalny oddział ratunkowy z powodu trwającego od 4 godzin pogorszenia ostrości wzroku w lewym oku.
Ultrasonograficzny test uciskowy – doskonałe i proste narzędzie w diagnostyce zakrzepicy żylnej. Na co zwrócić uwagę?
Pacjentka czekała ponad rok na aloplastykę stawu kolanowego i teraz ma zostać poddana operacji. W wywiadzie nie ma cukrzycy, choroby tętnic obwodowych ani niewydolności serca. Jakie jest oszacowane ryzyko zakrzepowo-zatorowe? Jakie ryzyko i jakie korzyści wiążą się z terapią pomostową?
Pacjent leczony warfaryną, z NT i stabilną miażdżycą tętnic obwodowych, bez udaru mózgu i zatorowości systemowej w wywiadzie. Zaplanowano u niego artroskopię stawu kolanowego. Jakie jest ryzyko zakrzepowo-zatorowe i czy należy zastosować antykoagulację pomostową?
Pacjentkę przyjęto do szpitalnego oddziału ratunkowego (SOR) z powodu utraty przytomności krótko po rozpoczęciu zabiegu manualnego na odcinku szyjnym kręgosłupa w gabinecie fizjoterapeutycznym. Powodem wykonywania tego zabiegu był występujący od kilku tygodni ból głowy w okolicy potylicy i karku.
Pacjent został skierowany do poradni hematologicznej z powodu powikłań krwotocznych po planowej operacji korekcji przegrody nosa. W trakcie zabiegu krwawienie było większe niż standardowo i utrzymywało się do 3. doby po operacji, pomimo zastosowania miejscowych hemostatyków.
Przeczytaj opis przypadku.
50-letni otyły mężczyzna bez objawów skazy krwotocznej z przedłużonym APTT w badaniu przesiewowym zakwalifikowany do zabiegu operacyjnego. Jaka może być przyczyna takiego stanu i jak należy postępować?
35-letni mężczyzna został przyjęty do szpitala z powodu narastającej od kilku dni duszności, kaszlu, zmniejszenia tolerancji wysiłku, okresowego uczucia ucisku w klatce piersiowej, gorączki do 38,5°C oraz masywnych obrzęków podudzi kończyn dolnych.
Mężczyzna zgłosił się na wizytę do lekarza rodzinnego, zaniepokojony podwyższonymi wartościami ciśnienia tętniczego stwierdzonymi kilkakrotnie w ciągu ostatnich 6 miesięcy w przygodnych pomiarach (w czasie wizyt u rodziców).
Chora od około 2 lat miewa ból zamostkowy, ale o innym charakterze – pieczenie za mostkiem występujące przy niewielkim wysiłku fizycznym, ustępujące w spoczynku. W ostatnim czasie chora ograniczała wysiłek z powodu zawrotów głowy i bólu łydek.
Kobieta w 14. tygodniu drugiej ciąży została przyjęta do szpitala z powodu całkowitej utraty przytomności, która wystąpiła w dniu przyjęcia. Wcześniej przez 3 dni chora odczuwała duszność wysiłkową oraz ból w klatce piersiowej.
Kobieta została przywieziona na szpitalny oddział ratunkowy z powodu omdlenia. W chwili przyjęcia chora była przytomna. Od około 8 miesięcy odczuwała nasilającą się duszność wysiłkową, osłabienie i stopniowo pogarszającą się tolerancję wysiłku.
Pacjentka paląca od wielu lat papierosy zgłosiła się do poradni chorób naczyń z powodu omdleń i zawrotów głowy występujących głównie podczas wysiłku fizycznego (prac domowych), wykonywania skrętów głowy i przy wstawaniu. Dolegliwości narastały od około 10 lat.
Od około 6 miesięcy chora odczuwała wysiłkowy, gniotący ból zamostkowy po wejściu na drugie piętro, który ustępował po odpoczynku.