mp.pl to portal zarówno dla lekarzy jak i pacjentów. Prosimy wybrać:

Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Biogramy: Chirurgia ogólna

  • Walther Carl Eduard Kausch

    Jednym ze sposobów uhonorowania osoby Kauscha, jego dorobku, szczególnie niewątpliwego wkładu w rozwój chirurgii trzustki powinien być eponim, a konkretnie nazywanie resekcji głowy tego narządu operacją Kauscha–Whipple’a.

  • Michael Ellis DeBakey

    Urodził się w 1908 roku, w chrześcijańskiej rodzinie pochodzącej z Libanu, już po jej przybyciu do USA. Libańskie nazwisko matki zostało z czasem zamerykanizowane, i tak Michel Dabaghi stał się Michaelem DeBakeyem.

  • Przedstawiciele tak zwanej francuskiej szkoły narzędzi chirurgicznych

    Przedstawiciele francuskiej szkoły narzędzi chirurgicznych pozostawili mocny ślad w historii chirurgii – instrumentarium marek takich jak Charrière, Lüer i Mathieu posługiwały i posługują się bowiem kolejne pokolenia chirurgów.

  • William Arbuthnot Lane

    Jeden z najbardziej kontrowersyjnych chirurgów brytyjskich przełomu XIX i XX wieku: przez jednych uważany za doskonałego operatora i technika, przez innych zapamiętany jako szarlatan...

  • Armand Trousseau

    Los żartuje sobie czasem z lekarzy w okrutny sposób. Jednym z najprzykrzejszych zdarzeń, jakie mogą stać się udziałem klinicysty, jest rozpoznanie u samego siebie nieuleczalnej choroby, która znajdowała się w spektrum jego zainteresowań zawodowych.

  • René Leriche

    Wśród użytkowników eponimów – obok częstych głosów za przyznaniem komuś eponimu ze względu na jego zasługi – pojawiają się i takie, które domagają się odebrania eponimu zmarłemu, ze względu na negatywną ocenę pewnych aspektów jego życia zawodowego. Doskonałym przykładem takiej dość niezwykłej sytuacji jest historia eponimów utworzonych od nazwiska sławnego francuskiego chirurga René Leriche’a.

  • Jakub Moryc Blumberg

    Najbardziej znana publikacja J.M. Blumberga dotyczyła występującego w przebiegu zapalenia otrzewnej bardzo silnego bólu w momencie gwałtownego zmniejszenia nacisku na powłoki brzucha.

  • Leonardo Gigli

    Włoski lekarz, położnik, wynalazca piłki Gigliego.

  • Jean Casimir Félix Guyon

    Wraz z 20 kolegami utworzył Międzynarodowe Towarzystwo Urologiczne. Pełnił funkcję prezesa towarzystwa przez 7 początkowych lat jego istnienia (1907–1914). Stworzył także urologiczne czasopisma naukowe („Annales des Maladies des Organes Génito-Urinaires”, „Journal d’Urologie Médicale et Chirurgicale”).

  • Charles Bingham Penrose

    Publikował wiele prac naukowych: najpierw w dziedzienie matematyki, a z czasem – chirurgii i ginekologii.

  • Henri Redon

    Do najbardziej znanych jego osiągnięć należą wczesne prace o zatorowości płucnej, o rozległych resekcjach wielonarządowych oraz przede wszystkim o chirurgii przyusznicy, któremu to zagadnieniu poświęcił cały podręcznik.

  • Mikołaj Steno

    W oparciu o badania anatomiczne prowadzone u owiec, psów i królików – opisał przewód wyprowadzający ślinę ze ślinianki przyusznej. Do dzisiaj struktura ta nosi nazwę przewodu Stensena.

  • Ruggero Oddi

    Ewolucja bardzo obiecującej kariery anatoma i chirurga z Perugii, którego imieniem do dzisiaj nazywa się zwieracz bańki wątrobowo-trzustkowej, przyprawia o zdumienie.

  • André Toupet

    Toupet projektował narzędzia chirurgicznie (łącznie >20) oraz rozwijał nowe techniki operacyjne (>40 własnych metod i modyfikacji).

  • Pablo Luis Mirizzi

    W 1931 roku jako pierwszy wykonał cholangiografię śródoperacyjną, co pozwoliło na ocenę anatomii dróg żółciowych, upewnienie się, że chory nie ma kamicy resztkowej w przewodzie żółciowym wspólnym i bezpieczne wycięcie pęcherzyka żółciowego.

  • Charles Bell

    Jednym z najważniejszych dokonań Bella było wykazanie, że brzuszne korzenie nerwów rdzeniowych zawierają wyłącznie włókna ruchowe, a korzenie grzbietowe – wyłącznie włókna czuciowe. Odkrycie to, potwierdzone wspólnie przez Bella i francuskiego fizjologa François Magendiego, znane jest do dziś jako prawo Bella i Magendiego.

  • James Rutherford Morrison

    Jednen z pionierów sigmoidoskopii oraz techniki zespolenia rzepki po jej złamaniu. Opracowany przez Rutherforda Morrisona opatrunek zawierający bizmut, jodoform oraz parafinę był jednym z najpopularniejszych opatrunków stosowanych podczas I wojny światowej i pozostaje w użyciu w niektórych krajach do dziś.

  • Adriaan van den Spiegel

    Adriaan van den Spiegel urodził się w 1578 roku, w Brukseli, w zamożnej rodzinie z tradycjami chirurgicznymi (jego ojciec i dziadek byli chirurgami; ojciec piastował stanowisko naczelnego chirurga na dworze Wilhelma I Orańskiego).

33 artykuły - strona 1 z 2

O tym się mówi

  • Odyseja ustawowa
    27 maja rozpoczyna się trzydniowe posiedzenie Sejmu. W porządku obrad wstępnie zaplanowano drugie czytanie rządowego projektu ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty. Duża część środowiska już straciła wiarę, że ów niejednoznacznie oceniany projekt zostanie uchwalony.
  • Koniec szpitali jednoimiennych
    Podjęliśmy decyzję o sukcesywnym przywracaniu normalnej pracy w szpitalach jednoimiennych. Zaczniemy od miejsc, gdzie jest najmniej nowych zakażeń – zapowiada minister zdrowia Łukasz Szumowski. Proces powrotu szpitali do normalnej pracy ma się rozpocząć 1 czerwca.
  • Niemożliwe? Możliwe!
    Właściwym nie jest pytanie, czy zasada: „jeden lekarz – jeden etat za 16750 PLN” jest możliwa do wprowadzenia, ale w jaki sposób ją wprowadzić. Oczekiwałbym, że stanie się to elementem szerszego planu budowy racjonalnego, wydolnego systemu – pisze Krzysztof Bukiel.