medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Bioniczna trzustka okazała się być skuteczniejsza, w porównaniu z tradycyjną pompą insulinową w leczeniu cukrzycy typu 1. Leczenie za pomocą tego urządzenia pozwoliło na uzyskanie lepszej kontroli glikemii oraz skróciło czas hipoglikemii. Czy bioniczna trzustka ma szanse stać się przełomowym sposobem leczenia? Zapoznaj się z wynikami badania.
Zapobieganie otyłości jest kluczowym elementem zapobiegania cukrzycy ciążowej – donosi epidemiolog Carla DeSisto, główna autorka badań, które wykazały, że w Stanach Zjednoczonych niemal jedna na dziesięć ciężarnych cierpi na tę chorobę.
Po okresie pewnej stabilizacji w wyborze i stosowaniu doustnych leków hipoglikemizujących, w ostatnim dziesięcioleciu obserwujemy pokaźny wzrost liczby nowych propozycji terapeutycznych, zwłaszcza w odniesieniu do leczenia cukrzycy typu 2.
Patogeneza nefropatii kontrastowej jest wieloczynnikowa. Pomimo licznych badań nie znaleziono dotychczas leków skutecznych w jej zapobieganiu lub leczeniu.
Blokery kaskady reninowo-angiotensynowej (RA) należą do leków pierwszego wyboru u chorych na cukrzycę z powikłaniami sercowo-naczyniowymi i nerkowymi.
W żadnym systemie szkolenia lekarzy na świecie nie ma takiej specjalizacji lub umiejętności klinicznej, która pozwoliłaby jednemu lekarzowi poradzić sobie z problemami związanymi z owrzodzeniami w ZSC, prowadzącymi często do amputacji i trwałego inwalidztwa.
Terapia tlenem hiperbarycznym (HBOT), jako jedna z metod wspomagających leczenie pacjentów z trudno gojącymi się ranami, w tym z zespołem stopy cukrzycowej (ZSC), ma już długą historię stosowania i jest rutynowo zalecana przez hiperbaryczne towarzystwa naukowe. Skuteczność kliniczna HBOT zależy jednak nie tylko od czynników komórkowych, ale przede wszystkim od właściwego całościowego leczenia chorego z ZSC.
Czy u osób obciążonych dużym ryzykiem sercowo-naczyniowym dieta śródziemnomorska, w porównaniu z dietą o małej zawartości tłuszczu, zmniejsza ryzyko poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych?
Przedstawione powyżej podsumowanie 3 badań kohortowych przeprowadzonych w Stanach Zjednoczonych dowiodło, że posługiwanie się ogólnym pojęciem grupy pokarmowej „owoce” w zakresie rekomendacji dotyczących prozdrowotnych zmian stylu życia może nie zawsze przynieść oczekiwane skutki.
Ciężka hipoglikemia u chorych na cukrzycę typu 2 wiąże się ze zwiększeniem ryzyka ChSN, a unikanie ciężkiej hipoglikemi może być ważne dla prewencji tych chorób.
W tej metaanalizie 13 RCT autorzy zadali pytanie, czy u chorych na cukrzycę typu 2 intensywna kontrola glikemii, w porównaniu z kontrolą standardową (leczenie zwykłe, mniej intensywna kontrola glikemii, placebo), zmniejsza ryzyko zgonu, powikłań makro- i mikronaczyniowych oraz czy jest bezpieczna.
Spożycie czekolady wiąże się z mniejszym ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych, ale w celu potwierdzenia związku przyczynowo-skutkowego konieczne są dalsze badania, przede wszystkim eksperymentalne.
U umiarkowanie otyłych chorych na cukrzycę typu 2 laparoskopowe wyłączenie żołądkowo-jelitowe (mini-gastric bypass) w porównaniu z laparoskopową rękawową resekcją żołądka w okresie 12 miesięcy obserwacji wiązało się z większym prawdopodobieństwem ustąpienia cukrzycy.
Kryteria wyboru badań i słownik podstawowych pojęć
Kryteria wyboru badań i słownik podstawowych pojęć
