medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Rak płuca spośród wszystkich chorób nowotworowych stanowi najczęstszą przyczynę zgonów na świecie, w tym w Polsce. Mimo że głównym czynnikiem ryzyka raka płuca pozostaje wciąż czynne palenie tytoniu, to jednak część przypadków diagnozuje się u osób niepalących. Przypadki te przypisywane są zawodowej ekspozycji na różne substancje kancerogenne, w tym zanieczyszczeniu powietrza.
Które z obszarów systemu kontrolerzy NIK ocenili pozytywnie, a które według nich wymagają zmian?
Czy bilans przemawia na korzyść szczepień?
Uważa się, że możemy wkraczać w erę przedantybiotykową, ponieważ rozwój lekooporności drobnoustrojów następuje szybciej niż prace nad nowymi lekami.
W artykule omówiono etiologię wrodzonej łamliwości kości, schemat dziedziczenia, obraz kliniczny oraz obowiązujący podział na typ I–XI. Dodatkowo opisano metody farmakologicznego, usprawniającego oraz operacyjnego leczenia OI u dzieci.
Autorzy zbadali 2 ciężarne ze stanu Paraiba w Brazylii. Po rozpoznaniu małogłowia u płodów w USG przeprowadzono amniopunkcję i następowe ilościowe badanie płynu owodniowego, wykrywając wirusa u obu dzieci, co stanowiło prawdopodobnie pierwszy przypadek potwierdzonej wewnątrzmacicznej transmisji wirusa zika.
Łojotokowe zapalenie skóry jest częstą chorobą skóry występującą u niemowląt, nastolatków i dorosłych. Charakterystyczne objawy – łuszczenie się skóry, rumień oraz świąd – pojawiają się najczęściej na skórze owłosionej głowy, twarzy, klatce piersiowej, w dołach pachowych i w pachwinach.
Celem raportu European Federation of Conservative Dentistry (EFCD) jest pomoc stomatologom praktykom w rozpoznawaniu zmian erozyjnych zębów i podejmowaniu związanych z nimi decyzji. Zalecenia przedstawione w tym artykule nie mają na celu definiowania standardów opieki, ale powinny być brane pod uwagę razem z profesjonalną oceną stomatologa oraz potrzebami i preferencjami pacjenta.
Chociaż precyzyjne obliczenie właściwej mocy IOL ma kluczowe znaczenie dla pooperacyjnej ostrości wzroku i zadowolenia pacjenta, zgodnie z aktualnym stanem wiedzy nie istnieje jeden uniwersalny wzór regresyjny, który umożliwiałby obliczenie prawidłowej mocy IOL w każdej sytuacji klinicznej.
Rak podstawnokomórkowy (BCC) oraz rak kolczystokomórkowy stanowią większość nowotworów skóry niebędących czerniakami. Większość przypadków BCC leczą miejscowo dermatolodzy i chirurdzy. Pojawienie się inhibitorów szlaku Hedgehog znacząco rozszerzyło możliwości terapeutyczne.
U noworodków płci męskiej, szczególnie wcześniaków, często obserwuje się niezstąpienie jąder. Jeżeli jądro znajduje się poza moszną, należy ustalić, czy daje się je zbadać palpacyjnie oraz czy nieprawidłowość występuje jedno- czy obustronnie.
Do niedawna MR było stosowane głównie jako narzędzie umożliwiające określenie stopnia zaawansowania raka gruczołu krokowego. Obecnie jednak, może ona również być stosowana w planowaniu i kontroli zindywidualizowanego leczenia, tak, aby ocenić skuteczność terapii oraz wykryć ewentualną wznowę raka gruczołu krokowego.
Ustalenie najbardziej dla pacjenta odpowiedniej mocy soczewki wewnątrzgałkowej stanowi poważne wyzwanie dla wielu chirurgów. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy uzyskuje się różne wyniki obliczeń i pojawiają się wątpliwości, która formuła służąca do określenia mocy IOL jest najlepsza dla pacjenta.
Leczenie żywieniowe (synonim: żywienie kliniczne) jest jednym z podstawowych elementów opieki nad pacjentem oddziału chirurgicznego. Może być realizowane drogą dojelitową (do przewodu pokarmowego) lub pozajelitową (dożylną), bądź obiema jednocześnie.
Komentarz prof. Andrzeja Budzyńskiego.
Przeczytaj artykuł przygotowany specjalnie dla Medycyny Praktycznej.
Już pierwsze doniesienia na temat zastosowania tego leku w położnictwie niosły ze sobą niepokojące sygnały: oprócz efektu przeciwbólowego stwierdzano również działania niepożądane – podkreśla dr Paweł Krawczyk z Katedry Anestezjologii i Intensywnej Terapii UJ CM.
Aktualnie wśród powikłań ujawniających się w okresie pooperacyjnym wymienia się: powikłania krwotoczne, zakażenia, wodobrzusze, przecieki żółci oraz zaburzenia czynności wątroby, które mogą prowadzić do jej niewydolności. Główną przyczyną powikłań i śmiertelności w okresie pooperacyjnym są przecieki żółci.
Wszystkie zalecenia dotyczące leczenia nadciśnienia tętniczego wskazują na konieczność łączenia postępowania farmakologicznego i niefarmakologicznego w celu osiągnięcia u chorych docelowych wartości terapeutycznych. Artykuł stanowi krótki przegląd piśmiennictwa na temat niefarmakologicznych metod postępowania, podkreśla najważniejsze wnioski oraz zalecenia, jakie należy przekazać każdemu choremu na nadciśnienie tętnicze, wskazując, które z często stosowanych zaleceń mają rzeczywiście potwierdzoną skuteczność.
Występowanie wrodzonych zaburzeń w układzie krzepnięcia lub ich brak można ustalić na podstawie oceny morfologii krwi, czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji oraz czasu protrombinowego.
