medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
W Nowym Orleanie odbył się 86. Kongres Naukowy Amerykańskiego Towarzystwa Diabetologicznego. Program obejmował najnowsze wyniki badań klinicznych, aktualizacje standardów postępowania oraz innowacje technologiczne.
Zapoznaj się z opisanym przypadkiem i rozwiąż zadania.
O ile komunikację z pacjentem można uznać za najbezpieczniejsze pole doświadczalne dla modeli fundamentalnych, o tyle wsparcie diagnostyczne wydaje się obszarem znacznie ambitniejszym, a zarazem o wiele bardziej wrażliwym. To tutaj kończą się uprzejme parafrazy opisów, a zaczynają realne decyzje kliniczne, w których stawką jest zdrowie, a czasem życie.
Lekarze rodzinni pełnią bardzo istotną rolę w rozpoznawaniu alergii. W artykule omówiono zastosowanie oznaczeń całkowitego IgE oraz swoistych IgE w diagnostyce chorób alergicznych.
W artykule omówiono zalecenia dotyczące szczepień tej grupy chorych z uwzględnieniem danych o skuteczności poszczególnych szczepionek.
Ocena bólu obejmuje: wywiad, badanie przedmiotowe, badania pomocnicze oraz ocenę nasilenia bólu za pomocą stosownych skal, dlatego nie może być prawidłowo przeprowadzona wyłącznie podczas teleporady.
U wielu chorych dochodzi do trwałych i zniekształcających następstw, w tym synkinez i ograniczenia mimiki.
Płyny krystaloidowe różnią się nie tylko składem elektrolitowym, ale również rodzajem zastosowanego buforu. Zrozumienie roli mleczanu, octanu, glukonianu i jabłczanu ma istotne znaczenie praktyczne, ponieważ wybór konkretnego roztworu może wpływać zarówno na parametry biochemiczne, jak i na interpretację monitorowanych wskaźników.
Odstępy czasowe między stosowaniem leków przeciwkrzepliwych a znieczuleniem regionalnym są kluczowe dla minimalizacji ryzyka krwawienia. Prezentujemy szczegółowe wytyczne dotyczące przerwania stosowania tych leków przed wykonaniem blokad centralnych oraz głębokich blokad nerwów obwodowych i ponownego ich włączenia po wykonaniu procedury.
Badanie oparte na wywiadzie jakościowym dotyczące preferencji, poglądów i obaw bezobjawowych nosicieli mutacji powodujących wystąpienie w wieku dorosłym choroby Huntingtona, ataksji rdzeniowo-móżdżkowej typu 1 lub typu 3.
Kompendium wiedzy o FMT: mechanizm działania, wskazania, opis procedury, w tym kwalifikacja dawcy i przygotowanie biorcy.
Płynoterapia należy do najczęściej stosowanych interwencji szpitalnych, a jednocześnie w wielu ośrodkach pozostaje terapią zaskakująco słabo ustrukturyzowaną. Mimo dostępnych zaleceń klinicznych praktyka dotycząca wskazań, wyboru płynu, monitorowania efektu i momentu zakończenia terapii bywa niespójna.
Wodorowęglan sodu od lat stosowany jest u pacjentów w stanie krytycznym. W świetle nowych badań jego rola nabiera nowego znaczenia – przemyślanej terapii pomostowej dla wybranych pacjentów, zwłaszcza z AKI.
Pożar na bloku operacyjnym, choć rzadki, może prowadzić do poważnych obrażeń pacjenta i personelu medycznego. Skuteczna prewencja opiera się na ocenie ryzyka, komunikacji i wdrożeniu prostych, sprawdzonych środków bezpieczeństwa.
Artykuł stanowi cenne studium przypadku pacjenta, u którego podczas hospitalizacji zmniejszono dawkę metforminy i rozpoczęto insulinoterapię w modelu wielokrotnych wstrzyknięć.
Badania obserwacyjne wskazują, że u pacjentów z sepsą i wstrząsem septycznym dodatni bilans płynowy częściej koreluje z gorszym rokowaniem, choć interpretację tych danych utrudniają liczne czynniki, takie jak ciężkość stanu klinicznego i problem z raportowaniem.
Omdlenie jest częstym objawem w praktyce lekarzy rodzinnych. Ocena lekarska w pierwszej kolejności obejmuje: staranne zebranie wywiadu, badanie przedmiotowe z oceną tętna oraz ciśnienia tętniczego, w tym także po 1 i 3 minutach po pionizacji, osłuchiwanie serca, wykonanie zapisu EKG.
W artykule omówiono m.in. prewencję i wczesne leczenie cukrzycy typu 1, systemy automatycznego podawania insuliny (AID) i ciągłego monitorowania glikemii (CGM) oraz badania nad insulinami wziewnymi.
Przypomina o tym w swoim artykule prof. Iwona Paradowska-Stankiewicz z Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego PZH-PIB.
Hipotensja śródoperacyjna stanowi częste powikłanie u pacjentów poddawanych zabiegom niekardiochirurgicznym w znieczuleniu ogólnym i wiąże się ze zwiększonym ryzykiem powikłań narządowych, w tym AKI. W codziennej praktyce klinicznej dąży się do utrzymania odpowiedniego ciśnienia perfuzyjnego, a jednym z najczęściej stosowanych leków wazopresyjnych jest noradrenalina.
