medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Płynoterapia u osób w starszym wieku to kluczowy element skutecznej opieki okołooperacyjnej, wymagający precyzyjnego dostosowania do zmienionych z wiekiem funkcji organizmu. Odpowiednie zarządzanie płynami może znacząco zmniejszyć ryzyko powikłań, poprawiając wyniki leczenia chirurgicznego w tej wrażliwej grupie pacjentów.
Czas trwania antybiotykoterapii powinien być adekwatny do leczonej infekcji, ale wydłużone leczenie przeciwdrobnoustrojowe może zwiększać odsetek szczepów opornych na antybiotyki, zwiększa także koszt leczenia i wydłuża czas hospitalizacji. Czy istnieją badania, które mogą nam pomóc podjąć decyzję o zakończeniu leczenia sepsy?
Przyłóżkowa ultrasonografia (POCUS) zyskuje na znaczeniu w ocenie płynoresponsywności i tolerancji płynowej u pacjentów w stanie krytycznym. Sprawdź, jak dynamiczne monitorowanie hemodynamiki może poprawić skuteczność płynoterapii i zapobiec powikłaniom.
Płynoterapia śródoperacyjna zgodna z protokołami ERAS opiera się na podejściu zrównoważonym, który ma na celu utrzymanie euwolemii. W zależności od ryzyka zabiegu oraz obciążeń pacjenta, stosuje się strategię zero-balance lub płynoterapię ukierunkowaną na cel, aby zoptymalizować wyniki leczenia i zmniejszyć ryzyko powikłań.
Końcowa część poświęcona jest zintegrowanemu podejściu do rozpoznawania mielopatii.
Spadek ciśnienia podczas operacji jest związany ze wzrostem ryzyka powikłań. Zalecenia dobrej praktyki klinicznej American Patient Safety Foundation zawierają kilka wskazówek postępowania, które pozwolą zmniejszyć to ryzyko.
W artykule przedstawiono porady dotyczące podejścia diagnostycznego oraz nakreślono ramy diagnostyki mielopatii w zależności od etiologii.
Glikokaliks to jedna z ważniejszych form histologicznych, poddawanych analizom w najnowszych badaniach. Jaki wpływ ma na niego płynoterapia oraz jakie pełni funkcje?
Zachęcamy do zapoznania się z grafiką, na której przedstawiono, jak zmienia się dynamika bilansu płynowego pod wpływem czynników zależnych i niezależnych od pacjenta.
Należy rozważać zastosowanie systemów automatycznego podawania insuliny u wszystkich pacjentów z cukrzycą typu 1, ponieważ zwiększają one prawdopodobieństwo osiągnięcia zalecanych docelowych wartości glikemii.
Rzadka i tajemnicza – czym jest choroba Castlemana, wyjaśnia dr Piotr Kuszmiersz z Oddziału Klinicznego Reumatologii, Immunologii i Chorób Wewnętrznych Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie.
Czy szczepić wszystkie dzieci przeciwko COVID-19?
Liczne prace naukowe potwierdziły, że tzw. narząd bakteryjny jest aktywny metabolicznie, stąd jego modyfikacje mogą być czynnikiem patogenetycznym cukrzycy typu 2, ale i środkiem wykorzystywanym w terapii, w tym ograniczającym częstość występowania działań niepożądanych leków hipoglikemizujących.
Płynoterapia pooperacyjna, stanowiąca istotny element opieki, nie tylko pomaga w utrzymaniu odpowiedniej wolemii, ale również odgrywa kluczową rolę w zapobieganiu powikłaniom po operacjach.
Jakie nieswoiste metody mają zastosowanie w profilaktyce zakażeń RSV? Jak korzystać z dostępnych szczepionek? Czy podejrzenie zakażenia RSV podlega zgłoszeniu do PSSE?
Czy dostępne są leki przeciwwirusowe aktywne wobec RSV? Jakie są wskazania do hospitalizacji chorego?
Czy ograniczenie zachorowań na ospę wśród dzieci dzięki szczepieniom może zmniejszyć tę odporność?
Na jakiej podstawie można wysnuć podejrzenie zakażenia RSV? Jakie metody diagnostyczne są dostępne i która z nich jest preferowana? Czy w różnicowaniu zakażeń dróg oddechowych przydatne jest badanie radiologiczne klatki piersiowej?
W artykule podsumowano dane dotyczące czasu utrzymywania się ochrony po podaniu pojedynczej dawki szczepionki przeciwko żółtej gorączce oraz zalecenia dotyczące realizacji tego isszczepienia u podróżnych.
Jakie choroby dróg oddechowych może wywołać zakażenie RSV? Jakie powikłania i u których chorych występują najczęściej?
