medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Pacjent przedstawił 2 wcześniejsze wyniki badań USG jamy brzusznej wykonane przed 3 laty i 11 miesiącami, w których stwierdzono jedynie nieznaczne powiększenie gruczołu krokowego.
Interpretacja wysiłkowych testów elektrokardiograficznych – przypadek 19.
60-letni mężczyzna z WZJG, przewlekle leczony mesalazyną, ma od 3 tygodni zaostrzenie choroby. Nie uzyskano poprawy pomimo doustnego leczenia metyloprednizolonem. Chory obecnie ma 6–8 wypróżnień z krwią na dobę, podwyższoną temperaturę ciała, CRP – 60 mg/l, a w surowicy stwierdzono przeciwciała przeciwko wirusowi cytomegalii. Czy wskazane jest leczenie przeciwwirusowe?
Jaka strategia leczenia pacjenta jest optymalna?
Jakie rozpoznanie jest najbardziej prawdopodobne?
W jaki sposób badać dziecko po urazie głowy? Co można zrobić na miejscu wypadku, aby zwiększyć szansę poszkodowanego na przeżycie?
Interpretacja wysiłkowych testów elektrokardiograficznych – przypadek 18.
Do poradni hematologicznej zgłosiła się 35-letnia kobieta na konsultację z powodu małopłytkowości opornej na leczenie. Pierwsze badanie morfologii krwi obwodowej wykonano u niej w 13. roku życia z powodu zakażenia – liczba płytek wynosiła wówczas 15 000/µl.
Jak prawidłowo ocenić stan pacjenta? Jak schładzać i opatrywać rany oparzeniowe? Jakie leczenie przeciwbólowe zastosować?
Prowadząc leczenie u każdego chorego, lekarz rodzinny jest zobowiązany do monitorowania jego stanu, zaś ocena skuteczności leczenia w celu jego optymalizacji powinna być prowadzona w ramach poradni leczenia osteoporozy.
W różnicowaniu bardzo ważny jest wywiad, dokładne badanie całej skóry i jej przydatków z uwzględnieniem morfologii zmian, ich lokalizacji oraz ewolucji.
72-letnia kobieta zgłosiła się do lekarza rodzinnego z powodu pogorszenia stanu ogólnego, odczucia uogólnionej sztywności ciała. Chora skarżyła się na ból w odcinku szyjnym kręgosłupa, bóle mięśni ramion (o większym nasileniu po stronie prawej) i okolicy prawego stawu biodrowego oraz stan podgorączkowy (temperatura ciała do 37,5°C)
63-letnia pacjentka została skierowana do przyklinicznej poradni dermatologicznej w styczniu 2016 roku z powodu rozsianych zmian skórnych o charakterze wielobocznych grudek zlokalizowanych na tułowiu, przedramionach i kończynach dolnych oraz drzewkowatych zbieleń nabłonka w obrębie błony śluzowej obydwu policzków.
Objawy zatrucia CO są bardzo różnorodne, często niecharakterystyczne i przez to ustalenie rozpoznania, zwłaszcza jeśli się nie wie o możliwości narażenia, może być trudne. Na ogół na pierwszy plan wysuwają się objawy neurologiczne i objawy ze strony układu krążenia, ze względu na dużą wrażliwość mózgu i serca na niedotlenienie. Występują bóle i zawroty głowy, nudności, u osób starszych z chorobą wieńcową – objawy niedokrwienia mięśnia sercowego (nawet zawał serca), natomiast u małych dzieci jedynym objawem mogą być wymioty.
Niebezpieczeństwo utraty wzroku w wyniku cukrzycy, mimo że zdecydowanie mniejsze niż w ubiegłym stuleciu, pozostaje w ocenie naszych pacjentów realnym zagrożeniem i jest obok konieczności amputacji kończyny z powodu zespołu stopy cukrzycowej najczęściej wymienianą przez nich konsekwencją nieodpowiedniego leczenia cukrzycy.
Chłopiec 4-miesięczny, dotychczas zdrowy, karmiony wyłącznie piersią został przywieziony przez rodziców na szpitalny oddział ratunkowy z powodu nagłych, chlustających wymiotów (ok. 5 epizodów w ciągu godziny), które wystąpiły po około 3 godzinach po podaniu po raz pierwszy 90 ml mieszanki mlecznej.
Pacjentka jest 7 miesięcy po porodzie, nadal karmi piersią. Od około miesiąca stwierdza znaczne pogorszenie samopoczucia, narastający niepokój, rozdrażnienie i trudności z zasypianiem oraz utratę masy ciała – pomimo zwiększonego łaknienia (obecnie waży 2 kg mniej niż przed ciążą). Od kilku dni odczuwa kołatania serca.
Obrzęk kończyn dolnych zwykle ma złożoną etiologię i wymaga skojarzonego leczenia farmakologicznego połączonego z fizjoterapią.
