medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Polskie Towarzystwo Diabetologiczne zaleca w cukrzycy typu 1 „intensywną funkcjonalną insulinoterapię przy zastosowaniu wielokrotnych, podskórnych dawek insuliny lub ciągłego podskórnego wlewu insuliny prowadzonego za pomocą pompy insulinowej”.
Mężczyzna z rozpoznaną przed 24 laty chorobą dróg oddechowych zaostrzaną przez kwas acetylosalicylowy (wg dawnej terminologii: triadą aspirynową) został skierowany z powodu znacznego nasilenia duszności do poradni alergologicznej.
W spirometrii wykonanej podczas ustalania rozpoznania stwierdzono nieodwracalną obturację (po podaniu leku rozkurczającego oskrzela FEV1/FVC 51%, FEV1 48% wn.), a w radiogramie klatki piersiowej – cechy nadmiernego rozdęcia płuc.
To może gliptyna? Jak inhibitory DPP-4 oddalają konieczność zastosowania insulinoterapii w cukrzycy typu 2.
Chora od około 2 lat miewa ból zamostkowy, ale o innym charakterze – pieczenie za mostkiem występujące przy niewielkim wysiłku fizycznym, ustępujące w spoczynku. W ostatnim czasie chora ograniczała wysiłek z powodu zawrotów głowy i bólu łydek.
Opisany przypadek stanowi znakomity przykład tego, że zawsze warto indywidualnie potraktować każdego pacjenta.
Kobieta została skierowana do poradni chorób płuc z powodu problemów z uzyskaniem kontroli astmy. Chorobę rozpoznano 3 lata wcześniej. Pacjentka skarżyła się wówczas na napady suchego kaszlu i duszności.
Mężczyzna zgłosił się do szpitalnego oddziału ratunkowego (SOR) z powodu nasilenia duszności oraz kaszlu z odkrztuszaniem żółtej wydzieliny. Dolegliwości te występowały od 5 dni, a nasilenie duszności zmusiło chorego do szukania pomocy lekarskiej.
Kobieta w 14. tygodniu drugiej ciąży została przyjęta do szpitala z powodu całkowitej utraty przytomności, która wystąpiła w dniu przyjęcia. Wcześniej przez 3 dni chora odczuwała duszność wysiłkową oraz ból w klatce piersiowej.
65-letni mężczyzna został przyjęty do kliniki z powodu utrzymującego się od około 90 minut spoczynkowego bólu zamostkowego o charakterze pieczenia, promieniującego do lewej kończyny górnej. Ból taki, związany z wysiłkiem fizycznym, występował u niego od około miesiąca.
W niniejszym artykule przedstawiamy historie 4 chorych w różnym wieku (2 kobiety 86 i 81 lat, 2 mężczyzn 62 i 64 lat), u których doustne leki przeciwcukrzycowe stosowane od co najmniej 12 lat były skuteczne i dotychczas nie rozpoczęto insulinoterapii.
Pacjentka paląca od wielu lat papierosy zgłosiła się do poradni chorób naczyń z powodu omdleń i zawrotów głowy występujących głównie podczas wysiłku fizycznego (prac domowych), wykonywania skrętów głowy i przy wstawaniu. Dolegliwości narastały od około 10 lat.
Mężczyzna został znaleziony nieprzytomny w piwnicy domu, w którym mieszkał. Po przybyciu na miejsce ratownikom medycznym Pogotowia Ratunkowego nie udało się uzyskać wywiadu chorobowego od pacjenta ani od jego bliskich.
Pacjent zgłosił się do lekarza POZ z powodu duszności występującej nawet przy niewielkim wysiłku fizycznym.
Mimo znacznego postępu, jaki się dokonał w farmakoterapii cukrzycy w ostatnim okresie, w Polsce od ponad 20 lat leczenie DM2 przebiega zasadniczo według stałego schematu, chociaż zgodnie z zaleceniami klinicznymi PTD możliwe są również inne opcje.
U pacjenta obserwowanego z powodu podejrzenia alergicznej przyczyny osutki uzyskano ujemne wyniki testów punktowych oraz płatkowych. Pacjent zgłaszał ponadto szereg objawów neurologicznych, a lekarz POZ wysunął podejrzenie fibromialgii. Choremu półtora roku wcześniej wszczepiono endoprotezę stawu biodrowego. Zapraszamy do zapoznania się z postawioną diagnozą i komentarzami ekspertów.
Dalsze losy dwóch pacjentek chorych na cukrzycę typu LADA i typu 2. Cukrzyca nie jest wcale chorobą łatwą w leczeniu.
Metformina jest lekiem pierwszego rzutu w leczeniu cukrzycy typu 2, brak jednak jasnych wytycznych odnośnie optymalnej dawki leku. Przeczytaj odpowiedź eksperta na pytanie skierowane przez użytkownika serwisu.
Pacjentka zgłosiła się na izbę przyjęć z powodu epizodu zaburzeń mowy i osłabienia prawej kończyny górnej i prawej kończyny dolnej. W chwili przyjęcia skarżyła się jedynie na nieznaczne nudności. W badaniu neurologicznym nie stwierdzono żadnych nieprawidłowości.
40-letnia kobieta zgłosiła się do poradni neurologicznej z powodu napadów bólu głowy nawracających od około 20 lat. Ból głowy był umiejscowiony zwykle po jednej stronie, przynajmniej na początku napadu, miał pulsujący charakter i umiarkowane lub duże nasilenie.
