medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Prowadzenie tlenoterapii u wcześniaków urodzonych między 24. a 27. tygodniem ciąży, tak aby utrzymać wysycenia hemoglobiny tlenem w granicach 85–89%, w porównaniu z przedziałem 91–95%, zmniejszyło ryzyko rozwoju ciężkiej retinopatii wśród dzieci, które przeżyły, jednak zwiększyło ryzyko zgonu.
Probiotyki podawane wcześniakom z bardzo małą urodzeniową masą ciała są bezpieczne i zmniejszają (w porównaniu z placebo) ryzyko martwiczego zapalenia jelit oraz ryzyko zgonu bez względu na jego przyczynę.
Rozpoczęcie leczenia zaostrzenia astmy u dzieci w wieku szkolnym przez rodziców za pomocą prednizolonu podawanego doustnie przez 3–5 dni pozwoliło zmniejszyć nasilenie objawów astmy w ciągu dnia i liczbę konsultacji lekarskich, a także nieznamiennie skrócić czas nieobecności dziecka w szkole.
Skuteczność midazolamu podanego na błonę śluzową policzka u dzieci z napadem drgawek była podobna do skuteczności diazepamu podanego dożylnie. Według autorów badania, midazolam może być korzystną alternatywą, zwłaszcza gdy założenie wkłucia dożylnego jest utrudnione.
W leczeniu dzieci z biegunką wywołaną przez Campylobacter azytromycyna stosowana w jednorazowej dawce wynoszącej 30 mg/kg mc. jest dobrze tolerowana i skuteczniejsza niż azytromycyna w dawce 20 mg/kg mc. oraz erytromycyna podawana przez 5 dni.
Podawanie dzieciom w wieku 3–6 lat uczęszczającym do przedszkola lub szkoły produktu mlecznego poddanego fermentacji z dodatkiem bakterii probiotycznych Lactobacillus casei DN -114 001 zmniejszyło, w porównaniu z podawaniem produktów mlecznych niefermentowanych i niezawierających probiotyków, liczbę zachorowań na choroby infekcyjne.
Różne metody odwracania uwagi od wykonywanych szczepień ochronnych u dzieci w wieku 4–6 lat, w porównaniu ze standardowym postępowaniem, zmniejszyły nasilenie odczuwanego bólu i dyskomfortu.
Szczepienie przeciwko grypie dzieci i młodzieży żyjących w odizolowanych społecznościach (koloniach huteryckich) zmniejszyło, w porównaniu z brakiem tej interwencji, liczbę zachorowań na grypę wśród nieszczepionych członków tych społeczności.
Opóźnione zaciśnięcie pępowiny u wcześniaków z bardzo małą urodzeniową masą ciała, w porównaniu z jej natychmiastowym zaciśnięciem, nie wpłynęło na rozwój psychofizyczny w skorygowanym 7. miesiącu życia dziecka.
Profilaktyczne podawanie niemowlętom z grupy dużego ryzyka alergii hydrolizatu zawierającego wyłącznie białka serwatki o nieznacznym stopniu hydrolizy białek, w porównaniu z podawaniem standardowego mleka dla niemowląt, zmniejsza ryzyko zachorowania na jakąkolwiek chorobę alergiczną w większości ocenianych punktów czasowych.
Profilaktyczne podawanie w okresie zimowym witaminy D3 zmniejszyło (w porównaniu z placebo) liczbę zachorowań na grypę sezonową wywołaną wirusem typu A u dzieci w wieku szkolnym.
Lactobacillus GG podawany dzieciom podczas hospitalizacji zmniejszył, w porównaniu z placebo, ryzyko zachorowania na biegunkę szpitalną i szpitalne zakażenie układu oddechowego.
Wyprowadzanie dziecka do toalety lub wysadzanie na nocnik 1,5–2 godzin po zaśnięciu zwiększa szansę na ustąpienie moczenia nocnego po 6 miesiącach stosowania interwencji.
Paracetamol podawany łącznie z kodeiną jest równie skuteczny w zmniejszaniu nasilenia ostrego bólu pourazowego u dzieci w wieku 5–17 lat jak ibuprofen.
Diklofenak jest skuteczny (podobnie jak paracetamol) w krótkotrwałym leczeniu ostrego bólu u dzieci do 18. roku życia.
Według autorów przeglądu sekwencyjna terapia, w porównaniu z potrójną terapią, wydaje się skuteczniejsza w eradykacji zakażenia Helicobacter pylori. Ponieważ jakość dotychczas przeprowadzonych badań jest stosunkowo niska, zanim terapia sekwencyjna zostanie uznana za metodę z wyboru, konieczne jest przeprowadzenie dalszych badań.
Prawie u wszystkich dzieci, u których glikokortykosteroidy wziewne stosowane w małej dawce nie zapewniły wystarczającej kontroli astmy, obserwowano różnice w odpowiedzi na zastosowane metody intensyfikacji leczenia.
U dzieci chorych na astmę przewlekłą lekką lub umiarkowaną glikokortykosteroidy wziewne zapewniają lepszą kontrolę astmy i skuteczniej zapobiegają występowaniu zaostrzeń niż montelukast stosowany doustnie.
Pimekrolimus stosowany miejscowo na skórę twarzy u dzieci chorych na atopowe zapalenie skóry, które źle tolerują leczenie glikokortykosteroidami miejscowymi lub są od nich zależne, jest bezpieczny i zwiększa, w porównaniu z placebo, szansę na ustąpienie objawów choroby.
Podawanie zdrowym dzieciom uczęszczającym do żłobka lub przedszkola produktu mlecznego z dodatkiem Lactobacillus GG w dawce 109 CFU przez 3 miesiące w okresie jesienno-zimowym zmniejszyło (w porównaniu z placebo) ryzyko zachorowania na infekcyjne zapalenie górnych dróg oddechowych, ale nie wpłynęło na ryzyko biegunki infekcyjnej.
