medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Stosowanie leków przeciwgorączkowych w maksymalnych dawkach nie zapobiegało powtórnemu napadowi drgawek gorączkowych u dzieci.
Stosowanie smoczka od 15. dnia życia dziecka nie zmniejszyło odsetka dzieci karmionych piersią (wyłącznie lub częściowo), ani nie skróciło czasu trwania karmienia piersią. Według autorów badania, wynik ten oraz stwierdzony wcześniej korzystny wpływ smoczka na zmniejszenie ryzyka SIDS upoważniają do zalecenia stosowana smoczka u niemowląt.
Nebulizacja hipertonicznego roztworu soli z racemiczną epinefryną stosowana u niemowląt chorych na ostre wirusowe zapalenie oskrzelików nie poprawiła stanu klinicznego w porównaniu z nebulizacją izotonicznego roztworu soli z racemiczną epinefryną.
Prednizolon podawany doustnie przez 5 dni dzieciom w wieku przedszkolnym podczas epizodu świszczącego oddechu (o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu) w przebiegu infekcyjnego zapalenia górnych dróg oddechowych nie zmniejszył (w porównaniu z placebo) nasilenia objawów i nie wpłynął na czas hospitalizacji.
Według autorów przeglądu STE, w porównaniu z PTE, wydaje się skuteczniejsza w eradykacji zakażenia Hp, aczkolwiek wobec stosunkowo niskiej jakości dotychczas przeprowadzonych badań konieczne są dalsze badania, zanim uzna się STE za metodę z wyboru.
Podawanie Lactobacillus GG równocześnie z trójlekowym schematem leczenia u dzieci nie zmieniło szansy na eradykację H. pylori i nie wpłynęło na częstość występowania działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.
Podawanie kefiru dzieciom leczonym antybiotykiem nie zapobiegło (w porównaniu z placebo) biegunce związanej z antybiotykoterapią.
Profilaktyczne stosowanie przez 12 miesięcy kotrimoksazolu (sulfametoksazolu z trimetoprimem) u dzieci po co najmniej jednym epizodzie objawowego zakażenia układu moczowego zmniejszyło, w porównaniu z placebo, ryzyko powtórnego zakażenia.
Agresywna fototerapia prowadzona u noworodków ze skrajnie małą urodzeniową masą ciała nie zmniejszyła ryzyka zgonu i upośledzenia rozwoju psychoneurologicznego w porównaniu z fototerapią zachowawczą.
U dzieci zgłaszających się do ambulatorium z powodu epizodu świszczącego oddechu rzadko występuje zapalenie płuc (rozpoznane radiologicznie). Wysoka gorączka i zmniejszone wysycenie hemoglobiny tlenem są objawami, których występowanie zwiększa prawdopodobieństwo takiego rozpoznania. Według autorów badania nie ma podstaw do wykonywania RTG klatki piersiowej u wszystkich dzieci ze świszczącym oddechem, jeżeli nie towarzyszą mu inne objawy mogące sugerować zapalenie płuc.
Amoksycylina z kwasem klawulanowym była skuteczna w leczeniu ostrego bakteryjnego zapalenia zatok przynosowych u dzieci w wieku 1–10 lat, ale w porównaniu z placebo zwiększała ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.
Dimenhydrynat podawany doodbytniczo wymiotującym dzieciom chorym na ostry nieżyt żołądkowo-jelitowy o niewielkim nasileniu jest bezpieczny i zmniejsza liczbę epizodów wymiotów, jednak nie wpływa na przebieg choroby ani na objętość przyjmowanych doustnie płynów nawadniających.
Cztery lata po zakończeniu przewlekłego stosowania budezonidu lub nedokromilu sodu wziewnie u dzieci chorych na astmę przewleką lekką lub umiarkowaną nie zaobserwowano utrzymywania się różnic w przebiegu choroby stwierdzonych podczas stosowania leczenia.
Leczenie skojarzone epinefryną w nebulizacji oraz deksametazonem doustnie może zmniejszyć konieczność hospitalizacji z powodu zapalenia oskrzelików o umiarkowanym nasileniu u niemowląt skuteczniej (w porównaniu z placebo) niż stosowanie tych leków oddzielnie.
Leczenie amoksycyliną ostrego zapalenia ucha środkowego u dzieci w wieku 6–24 miesięcy zwiększyło, w porównaniu z podaniem placebo, ryzyko nawrotu choroby w ciągu 3,5 roku po leczeniu. Według autorów badania uzyskany wynik stanowi dodatkowy argument potwierdzający zasadność ograniczenia antybiotykoterapii w OZUŚ.
Stosowanie probiotyków przez 6 miesięcy w okresie zimowo-wiosennym zmniejszyło częstość i czas utrzymywania się objawów przeziębienia oraz chorób grypopodobnych u dzieci w wieku 3–5 lat.
Lactobacillus rhamnosus GG podawany dzieciom chorym na ostrą wodnistą biegunkę równolegle ze standardowym postępowaniem (nawadnianiem doustnym) zmniejszył, w porównaniu z samym nawadnianiem, nasilenie i czas trwania biegunki. Uzyskany efekt nie zależał od dawki probiotyku.
Inhibitory neuraminidazy nieznacznie skracają czas utrzymywania się objawów grypy u dzieci i zapobiegają zachorowaniom wśród dzieci z kontaktu domowego z chorym na grypę.
Wiele tanich i prostych fizycznych metod ochrony indywidualnej (np. częste i staranne mycie rąk, używanie maseczek ochronnych) pozwala zmniejszyć ryzyko szerzenia się epidemicznych wirusowych zakażeń dróg oddechowych na osoby z bliskiego otoczenia chorego.
Podanie domięśniowo szczepionki skojarzonej przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi (bezkomórkowej), poliomyelitis (inaktywowanej) i Haemophilus influenzae typu b, a następnie 7-walentnej skoniugowanej szczepionki przeciwko pneumokokom wywołuje mniejszą reakcję bólową u niemowlęcia niż podanie tych szczepionek w odwrotnej kolejności.
