medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
W jaki sposób należy prowadzić kontrolę u pacjentki w ciąży z wysokim stężeniem prolaktyny, po przebytej operacji gruczolaka przysadki?
Jak powszechne szczepienia niemowląt wpłynęły na epidemiologię zakażeń wirusowych w populacji starszych dzieci?
Patrząc z perspektywy jakościowej, powinniśmy zlecić dane badanie, jeżeli wiemy, że jego wynik zmieni nasz sposób postępowania z pacjentami.
Jakie są obecnie wskazania do przeszczepienia mikrobioty jelitowej i czy zakres takiego leczenia w najbliższej perspektywie obejmie kolejne jednostki chorobowe?
Wirusowe zapalenie wątroby (WZW) typu A występuje na całym świecie i jest najczęstszą postacią ostrego WZW.
Pacjent w bardzo zaawansowanym wieku to zwykle jednocześnie chory o dużym ryzyku sercowo-naczyniowym i dużym ryzyku specyficznie geriatrycznych powikłań okołoproceduralnych. Jak kwalifikujemy takich chorych do PCI w zawale serca?
Nie ma obecnie bardzo silnych danych naukowych przemawiających na korzyść tej czy innej metody leczenia. Można stosować kolchicynę, niesteroidowy lek przeciwzapalny, glikokortykosteroidy ogólnoustrojowo lub dostawowo, natomiast u pacjentów z dną wielostawową i przeciwwskazaniami do powyższych leków - inhibitor interleukiny-1.
Które z interakcji lekowych NOAC mogą zwiększyć ryzyko krwawienia?
Czy możliwe jest zapobieganie oftalmopatii (orbitopatii) w przebiegu choroby Gravesa i Basedowa?
Prof. Artur Mamcarz przedstawia znaczenie wzrostów ciśnienia tętniczego podczas wysiłku.
Prof. Mirosław Dłużniewski omawia zasady oceny ryzyka związanego z uprawianiem seksu u osób po zawale serca.
Czy wykonuje się biopsję guzka tarczycy o średnicy <1 cm? W jakich wskazaniach?
Czy wiesz, jakie czynniki wpływają na zwiększenie zapotrzebowania na insulinę?
Przeczytaj odpowiedź eksperta dr. hab. n. med. Ernesta Kuchara.
Jakich informacji powinien oczekiwać od genetyka onkolog, a jakich potrzebuje genetyk od onkologa – mówi dr hab. n. med. Anna Wójcicka z Laboratorium Genetyki Nowotworów Człowieka w Centrum Nowych Technologii UW i Zakładu Medycyny Genomowej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.
Na pytania odpowiada prof. Ewa Nowak-Markwitz z Kliniki Onkologii Ginekologicznej Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu.
Boreliozę rozpoznaje się przede wszystkim klinicznie. Ważnym elementem rozpoznania boreliozy jest wywiad, a następnie badanie serologiczne, które wykonuje się tylko w postaciach rozsianych. We wczesnych postaciach boreliozy skórnej nie ma przeciwciał.
