medycyna praktyczna dla lekarzy
Jakie znaczenie z perspektywy elektroradiologa ma stabilna masa ciała i stan odżywienia pacjenta dla zachowania precyzji planu leczenia?
Nowoczesna medycyna nie może pozwolić sobie na przeoczenie niedożywienia, ponieważ jego konsekwencje wykraczają daleko poza samą utratę masy ciała i wpływają na całe rokowanie pacjenta – mówi dr hab. n. med. Dorota Mańkowska-Wierzbicka, prezes PTŻPDiM.
Sarkopenia u pacjentów onkologicznych drastycznie zwiększa ryzyko powikłań pooperacyjnych, pogarsza tolerancję systemowego leczenia i skraca przeżycie całkowite. Choć postępujący zanik masy i funkcji mięśni szkieletowych dotyczy dużej części chorych – również tych z otyłością sarkopeniczną – wciąż bywa diagnozowany zbyt późno.
Czy rutynowa ocena ryzyka niedożywienia powinna być obowiązkowym elementem badania pacjenta z bólem przewlekłym?
Brak systemowego umocowania oceny stanu odżywienia pacjenta powoduje, że ryzyko niedożywienia bywa rozpoznawane zbyt późno lub pomijane w praktyce klinicznej.
Choć sama definicja sarkopenii nadal czeka na ujednolicenie, dysponujemy narzędziami do jej wykrywania i diagnozowania.
Dobrze odżywiony pacjent lepiej toleruje leczenie, rzadziej doświadcza powikłań i ma większą szansę na skuteczną terapię – podkreśla dr n. med. i n. o zdr. Karolina Goral, asystentka w Zakładzie Żywienia Klinicznego WNM UMLub.
Gdyby decydenci dostrzegli realne korzyści leczenia żywieniowego, wiele mogłoby się zmienić. Zasoby są – potrzebna jest decyzja i priorytet – mówi prof. Stanisław Kłęk, specjalista chirurgii i żywienia klinicznego.
Przegląd aktualnych dowodów naukowych i wytycznych. Zapis wykładu prof. Mariusza Panczyka.
Zapis wykładu wygłoszonego podczas konferencji "Nowości i trendy w żywieniu klinicznym w onkologii".
Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek,
zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.
