medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Od wielu lat utrzymywały się kontrowersje dotyczące między innymi rzeczywistego związku pomiędzy karmieniem piersią a zapadalnością na raka tego narządu, ryzykiem nawrotu po wcześniejszym leczeniu z powodu raka piersi, zagrożeniami dla dziecka wynikającymi z leczenia przebytego przez karmiącą go matkę. Obecnie dostępne dane z zakresu endokrynologii oraz obserwacje kliniczne potwierdzają, że kobiety, które leczono z powodu raka piersi, mogą bezpiecznie naturalnie karmić swoje dzieci.
Krup wirusowy to niezwykle częsta choroba wieku dziecięcego. Obraz kliniczny tej choroby wzbudza zazwyczaj duży niepokój rodziców, ale jej przebieg jest na ogół łagodny.
W raporcie, opracowanym przez grupę ekspertów Europejskiej Akademii Alergologii i Immunologii Klinicznej oraz Amerykańskiej Akademii Alergii, Astmy i Immunologii, przedstawiono zasady rozpoznawania i leczenia zespołów nadwrażliwości wywołanych wysiłkiem fizycznym – astmy, pokrzywki i anafilaksji.
W powyższym artykule radiolodzy z Uniwersytetu w Baltimore przedstawiają stan współczesnej wiedzy z zakresu możliwości obrazowania zmian patologicznych endometrium.
Neuropatia obwodowa wywołana przez chemioterapię (chemotherapy-induced peripheral neuropathy – CIPN) jest najważniejszym działaniem niepożądanym ograniczającym maksymalną dawkę wielu spośród często stosowanych leków. Szacuje się, że powikłanie to dotyczy co 3 chorego poddawanego chemioterapii. Poza wpływem na ograniczenie łącznej wielkości dawki leku wystąpienie CIPN może być bardzo bolesne, może też upośledzać sprawność chorego, co może pogarszać jego zdolność do radzenia sobie i jakość życia.
W artykule omówiono bieżące dane na temat zagrożeń i korzyści w odniesieniu do raka piersi związanych ze stosowaniem hormonalnej terapii zastępczej (HTZ). Preparaty estrogenowo-progestagenowe znamiennie zwiększają ryzyko zachorowania na raka piersi, ale ryzyko to zmniejsza się wkrótce po zaprzestaniu leczenia.
W tekście omówiono praktyczne informacje niezwykle przydatne do rozpoznania umierania, a także przedstawiono wskazówki dotyczące właściwego postępowania w takich okolicznościach (zarówno w wymiarze medycznym, jak i etycznym). W szczególności opisano praktyczne sposoby podawania leków drogą podskórną, celowość nawodnienia umierających chorych oraz zagrożenia związane z lekami sedatywnymi.
W ostatniej dekadzie dokonał się znaczny postęp w leczeniu chorych na złośliwe glejaki. Skojarzenie radioterapii i temozolomidu stało się standardowym leczeniem pierwszego rzutu w przypadku glejaka wielopostaciowego. Toczą się liczne badania nad zastosowaniem nowych leków celowanych o działaniu antyangiogennym w leczeniu noworozpoznanych i nawrotowych glejaków.
Wysięk w jamie opłucnej związany z nowotworem złośliwym (malignant pleural effusion – MPE) jest to poważne powikłanie występujące w przebiegu bardzo zaawansowanej choroby. W USA obserwuje się przeszło 150 000 przypadków MPE na rok. Najczęstszymi przyczynami są rak płuca i piersi. Wystąpienie MPE wskazuje na zaawansowane stadium choroby, a oczekiwany wówczas czas życia jest krótki.
Biegunka przewlekła stanowi zespół objawów o różnorodnej etiologii. Postępowanie diagnostyczne wymaga logicznego zaplanowania badań, aby ograniczyć do minimum ich inwazyjność i jednocześnie uzyskać jak najwięcej informacji diagnostycznych.
