medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Podanie szczepionki osobom, które miały kontakt z chorymi na WZW typu A, jest nie mniej skuteczne w zapobieganiu wtórnym zakażeniom niż podanie immunoglobuliny. Stosunkowo mała liczba zachorowań na WZW typu A potwierdza dużą skuteczność obu metod, jednak - jak podkreślają autorzy badania - utrudnia jednoznaczną interpretację wyniku. Dodatkową zaletą szczepienia jest wytworzenie długotrwałej odporności.
Profilaktyczne stosowanie witaminy C p.o. w dużych dawkach nie zmniejsza ryzyka zachorowania na przeziębienie ani nie wpływa znacząco na czas jego trwania i ciężkość przebiegu. Jest ona natomiast skuteczna w zapobieganiu zachorowaniom u osób narażonych na duży wysiłek fizyczny. Podawanie witaminy C osobom już chorym nie wpływa na przebieg przeziębienia.
Leki blokujące TNF-alfa stosowane przez stosunkowo krótki czas zmniejszają nasilenie objawów łuszczycowego zapalenia stawów i zwiększają prawdopodobieństwo remisji choroby, bez poważnych objawów niepożądanych. Według autorów bezpieczeństwo stosowania tych leków przez dłuższy czas wymaga dalszych badań.
Stosowanie leków pobudzających erytropoezę u chorych z niedokrwistością związaną z chorobą nowotworową zwiększa ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej i ryzyko zgonu.
U chorych na RZS stosowanie rytuksymabu, abataceptu, oraz anakinry w małej dawce (<100 mg/d), w porównaniu z placebo – nie zwiększa istotnie ryzyka ciężkiego zakażenia, natomiast anakinra w dużej dawce >=100 mg/d, w porównaniu z dawką <100 mg/d i z placebo – zwiększa to ryzyko.
Mechaniczne zespolenie krętniczo-okrężnicze w porównaniu z zespoleniem ręcznym wiąże się z mniejszym ryzykiem nieszczelności i krótszym czasem niezbędnym do wykonania zespolenia.
U chorych z owrzodzeniami żylnymi goleni leczenie uciskowe skojarzone z leczeniem operacyjnym, w porównaniu z samym leczeniem uciskowym, nie ma wpływu na prawdopodobieństwo zagojenia się owrzodzenia, natomiast zmniejsza ryzyko nawrotu owrzodzenia w ciągu 4 lat obserwacji oraz wydłuża czas do wystąpienia nawrotu owrzodzeń w obserwacji 3-letniej.
TLPD/CzLPD i wenlafaksyna skutecznie zmniejszają w co najmniej umiarkowanym stopniu natężenie bólu neuropatycznego, głównie w neuropatii cukrzycowej i neuralgii postherpetycznej.
Makrogole (PEG 3350) stosowane łącznie z elektrolitami u dzieci w wieku 2-11 lat są bezpieczne i skuteczniejsze niż placebo w leczeniu przewlekłego zaparcia czynnościowego.
Zarówno jednorazowe specjalistyczne szkolenie kobiet w zakresie karmienia piersią przeprowadzone przed porodem, jak i dwukrotne praktyczne szkolenie po porodzie, zwiększyły szansę na utrzymanie wyłącznego karmienie piersią do 6. miesiąca życia dziecka w porównaniu ze standardowym postępowaniem na oddziale położniczym.
Istnieje wiele narzędzi oceniających czynności poznawcze, jednak nie można wybrać spośród nich jednego testu, który miałby zastosowanie w każdej sytuacji. Według autorów przeglądu do oceny obecności procesu otępiennego co najmniej średniego stopnia i jego stopnia zaawansowania najlepiej nadaje się MMSE. Do szybkiej oceny czynności poznawczych autorzy zalecają stosowanie Testu Upośledzenia Pamięci lub Testu Rysowania Zegara, a jeśli jest więcej czasu na zbadanie pacjenta – Badanie Czynności Poznawczych według Cambridge, Zmodyfikowany MMSE lub Community Screening Interview for Dementia.
Wyniki metaanalizy wskazują, że probiotyki podawane kobietom w ostatnim trymestrze ciąży, a następnie niemowlętom, zmniejszają ryzyko zachorowania na AZS u dzieci. Natomiast u dzieci chorych na AZS nie wpływają istotnie na nasilenie objawów choroby.
Nowy szybki test może być pomocny w populacyjnych badaniach przesiewowych w kierunku celiakii. Cechuje się on 100% swoistością, jednak jego czułość jest mniejsza niż referencyjnych testów serologicznych.
U kobiet po menopauzie chorych na wczesnego raka piersi stosowanie inhibitora aromatazy w porównaniu z stosowaniem tamoksyfenu wiązało się z niewielkim zwiększeniem ryzyka incydentów sercowonaczyniowych a także zmniejszeniem ryzyka powikłań zakrzepowo zatorowych.
U osób z nawracającym zakażeniem układu moczowego (ZUM) i u kobiet z ZUM przyjmowanie wyciągu z owoców żurawiny (w postaci soku, kapsułek lub tabletek) przez 6–12 miesięcy zmniejsza ryzyko nawrotów objawowego ZUM. U osób starszych i u chorych poddawanych cewnikowaniu pęcherza moczowego (z powodu pęcherza neurogennego) ryzyko nawrotu objawowego ZUM było podobne w grupie żurawiny i w grupie kontrolnej.
U chorych na raka nerki z przerzutami odległymi, poddanych doszczętnej operacji lecz nie leczonych wcześniej systemowo, zastosowanie bewacizumabu z interferonem w porównaniu z zastosowaniem samego interferonu wiązało się z wydłużeniem mediany czasu przeżycia bez progresji i zwiększeniem odpowiedzi na leczenie.
U osób z osteopenią lub osteoporozą wykazano, że w porównaniu z placebo albo z niestosowaniem żadnego swoistego leczenia, alendronian, ryzedronian, kwas zoledronowy i estrogeny zmniejszają ryzyko złamań kręgów, innych kości i złamań bliższego odcinka kości udowej; parathormon zmniejsza ryzyko złamania kręgu i innych kości, a etydronian, ibandronian, raloksyfen i kalcytonina – zmniejszają ryzyko złamania kręgu. Istnieją dane dobrej jakości wskazujące na to, że w zależności od dawki, rodzaju preparatu i populacji witamina D (lub jej pochodna) może być skuteczna albo nieskuteczna.
U kobiet po menopauzie chorych na wczesnego raka piersi stosowanie inhibitora aromatazy w porównaniu do stosowania tamoksyfenu wiąże się z niewielkim wzrostem ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych a także spadkiem ryzyka występowania powikłań zakrzepowo zatorowych – przegląd systematyczny
Drotrekogin alfa nie zmniejszył ryzyka zgonu z powodu sepsy u dzieci w porównaniu z leczeniem standardowym, a u niemowląt, które jeszcze nie ukończyły 60. dnia życia, zwiększył ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych i ciężkiego krwawienia.
