Jakie są wskazania do oznaczenia stężenia 25(OH)D?

Zgodnie z zaleceniami zespołu polskich ekspertów z 2018 roku nie ma istotnych wskazań do oznaczania stężenia 25(OH)D w populacji ogólnej.

Ocena zaopatrzenia w witaminę D3 jest natomiast wskazana w grupach ryzyka (p. tab.). Do grup ryzyka należą pacjenci narażeni na niedobór witaminy D lub na nadwrażliwość na tę substancję. Wykazano, iż deficyt 25(OH)D w stanach chorobowych wymienionych w tabeli. zmniejsza skuteczność leczenia choroby podstawowej.  Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z chorobami ziarniniakowymi oraz z niektórymi chorobami nowotworowymi, u których dochodzi do nadmiernej aktywacji enzymu 1–α–hydroksylazy i zwiększonej syntezy aktywnej formy witaminy  D (1,25[OH]2D), czego konsekwencją jest nadwrażliwość na standardowe dawki witaminy D. U tych pacjentów należy bardzo ostrożnie stosować suplementację witaminy D. Z kolei narażenie pacjentów z otyłością na niedobór witaminy D wynika z tego, że wymagają oni podwójnej dawki witaminy, w porównaniu z ich rówieśnikami o prawidłowej masie ciała. Wskazaniem do oznaczenia 25(OH)D jest również monitorowanie leczenia niedoboru witaminy D. Oznaczenie zazwyczaj wykonuje się 3 miesiące po rozpoczęciu terapii, a po uzyskaniu optymalnego stężenia w surowicy – co 6 miesięcy (p. także Jakie dawki witaminy D i jak długo należy stosować w przypadku suboptymalnych wartości stężenia 25(OH)D? Jak należy monitorować takie leczenie? – przyp. red.).

Piśmiennictwo

1. Rusińska A., Płudowski P., Walczak M. i wsp.: Vitamin D supplementation guidelines for general population and groups at risk of vitamin D deficiency in Poland – rec– ommendations of the Polish Society of Pediatric Endocrinology and Diabetes and the Expert Panel with Participation of National Specialist Consultants and Representatives of Scientific Societies – 2018 Update. Front. Endocrinol. (Lausanne), 2018; 9; doi: 10.3389/ fendo.2018.00 246
2. Rusińska A., Płudowski P., Walczak M., i wsp.: Zasady suplementacji i leczenia wita– miną D – nowelizacja 2018 r. Standardy Medyczne, 2018; 15: 531–559