Odpowiedź
dr hab. n. med. Bożena Skotnicka
Klinika Otolaryngologii Dziecięcej Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku
Terminy „chrypka” i „dysfonia” opisują zmiany w jakości głosu. Głos może być chrapliwy, drżący lub słaby, może się zmienić jego barwa lub skala. U niektórych pacjentów obserwuje się też bezgłos. Dysfonia występuje u 4–23,4% dzieci, najczęściej w wieku 8–14 lat, głównie u płci męskiej. W populacji polskiej dotyczy około 12,8% dzieci w wieku 7 lat (chłopcy 14,6%, dziewczynki 10,8%). U większości dzieci obserwuje się łagodne przyczyny chrypki (np. infekcja górnych dróg oddechowych lub nadużywanie głosu), które ustępują samoistnie (tab.).
| Tabela. Najczęstsze przyczyny dysfonii (izolowanej lub występującej wspólnie z innymi objawami) | ||
|---|---|---|
| Niemowlęta | Dzieci w wieku przedszkolnym | Dzieci w wieku szkolnym |
| infekcje górnych dróg oddechowych długi płacz czynniki środowiskowe: kurz, suche, zbyt ciepłe powietrze jednostronne porażenie fałdu głosowego o różnej etiologii wady wrodzone krtani: płetwa krtaniowa, torbiel krtani guzy łagodne: naczyniaki krwionośne i limfatyczne uraz krtani: okołoporodowy, jatrogenny (w wyniku intubacji, zabiegu kardiochirurgicznego lub torakochirurgicznego) |
infekcje górnych dróg oddechowych, w tym krup wirusowy nowotwory niezłośliwe: brodawczaki krtani (75% przypadków <5. rż.) urazy zewnętrzne krtani (np. wypadki komunikacyjne, pobicia) ciało obce w krtani nowotwory złośliwe (rzadko) |
uraz związany z nadmiernym i niewłaściwym używaniem głosu oraz powstaniem guzków głosowych (ok. 80% przewlekłej chrypki) polipy krtani puberfonia (pomutacyjna niestabilność głosu) dysfonia funkcjonalna (brak nieprawidłowości strukturalnych i neurologicznych w krtani) urazy zewnętrzne krtani (np. wypadki komunikacyjne, pobicia) nowotwory złośliwe (rzadko) choroby neurologiczne (miastenia) |
Piśmiennictwo:
1. Zalvan C.H., Jones J.: Common causes of hoarseness in children. UptoDate, 2023. (dostęp: 26.06.2023)2. Derkay C.S., Wolt S.M.: Hoarseness in children. (W:) Pereira K.D., Mitchell R.B. (red.): Pediatric otolaryngology for the clinician. Humana Press, 2009: 181–186
