medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Istotne zmiany fizjologiczne związane ze starzeniem się wpływają zarówno na etiologię, jak i skuteczność leczenia stanu padaczkowego.
W artykule omówiono m.in. perspektywy w zakresie profilaktyki pierwotnej w kontekście zakażenia wirusem Epsteina i Barr.
Racjonalne stosowanie antybiotyków na oddziałach intensywnej terapii stanowi jeden z kluczowych elementów skutecznego leczenia ciężkich zakażeń oraz ograniczenia rozwoju oporności drobnoustrojów. Najnowsze opracowanie zespołu Kollefa i wsp. (Critical Care, 2025) prezentuje kompleksowe zasady prowadzenia antybiotykoterapii na OIT.
Postępy w zakresie leczenia SM stanowią jeden z największych sukcesów współczesnej medycyny molekularnej. Pierwsza część artykułu dotyczy aktualnych możliwości leczenia i wyzwań związanych z progresją choroby.
Praktyczne porady dla neurologów na temat optymalnych metod leczenia choroby, porównanie wskaźników bezpieczeństwa i skuteczności leków oraz opis przypadku.
Według stanu wiedzy na lipiec 2024 roku prowadzono 187 aktywnych badań z zastosowaniem 141 leków w większości poświęconych modyfikacji przebiegu choroby.
Prezentujemy wnioski dotyczące skuteczności poszczególnych interwencji oraz specjalistyczną analizę badań.
Pierwsza część przeglądu International Parkinson and Movement Disorder Society z wykorzystaniem metodologii medycyny opartej na danych naukowych.
W ciągu czterech dekad nastąpiła ewolucja bezpieczeństwa farmakoterapii w anestezjologii. Dzisiejsze działania APSF koncentrują się na praktycznym wprowadzaniu standardów, redukcji błędów podania leków i bezpiecznym stosowaniu opioidów w zmieniającej się rzeczywistości okołooperacyjnej.
Wskazówki dotyczące postępowania poza ostrą fazą choroby, obejmujące m.in. długoterminową immunosupresję, monitorowanie, potencjalne wskaźniki aktywności choroby, parametry skuteczności leczenia wyników oraz opanowanie objawów.
W artykule omówiono leki, skupiając się na ich najważniejszych właściwościach farmakokinetycznych, wskazaniach do stosowania i sposobach podawania.
Remimazolam jest nowym lekiem z grupy benzodiazepin, stosowanym głównie w procedurach, które wymagają sedacji krótkotrwałej. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące tego leku. Czy przyjmie się w polskiej praktyce anestezjologicznej?
Magnez odgrywa coraz większą rolę jako koanalgetyk w terapii bólu pooperacyjnego. Dzięki blokadzie receptorów NMDA zmniejsza centralną sensytyzację i pozwala na redukcję dawek opioidów, co czyni go wartościowym elementem nowoczesnej strategii multimodalnej.
Nawet do jednej trzeciej pacjentów dorosłych w stanie padaczkowym umiera, u jednej trzeciej pozostają trwałe deficyty neurologiczne.
Objawy wielu działań niepożądanych leków dotyczą jamy ustnej lub okolicy ust, mają charakter izolowany lub stanowią część reakcji ogólnoustrojowej.
Agomelatyna jest lekiem przeciwdepresyjnym, którego stosowanie może się przyczyniać do istotnej poprawy jakości snu u chorych na dużą depresję.
Zaburzenia neurologiczne mogą wystąpić w różnych stanach położniczych i ginekologicznych, mając znaczący wpływ na diagnostykę i leczenie.
Zapoznaj się ze schematem postępowania w zatruciu LZM. Ten materiał ma uprościć i przyspieszyć podejmowanie decyzji w stanach zagrożenia życia takich jak LAST. Wydrukuj i powieś wszędzie tam, gdzie używane są leki znieczulenia miejscowego.
Płyny to jedna z najbardziej niskokosztowych interwencji, jakie stosuje się w leczeniu krytycznie chorych pacjentów. Wybór właściwego z nich jest kluczowy, im bardziej gospodarka kwasowo-zasadowa i elektrolitowa jest zaburzona.
Spektrum klinicznych zastosowań wenlafaksyny jest bardzo szerokie. Wskazaniami do terapii z użyciem tego leku są zaburzenia depresyjne, lękowe oraz przewlekłe zespoły bólowe.
