Korzystając ze stron oraz aplikacji mobilnych Medycyny Praktycznej, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki oraz zgodnie z polityką Medycyny Praktycznej dotyczącą plików cookies.
Jestem lekarzem Jestem pacjentem
24 lipca 2017 roku
poczta
zaloguj się
 
Podręcznik Interna
medycyna praktyczna dla lekarzy

Dynamiczne postępy w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C

06.03.2017

W ostatnich latach nastąpił gwałtowny rozwój metod farmakoterapii zakażenia HCV. Przewlekłe WZW typu C można obecnie wyleczyć w zdecydowanej większości przypadków (w niektórych populacjach odsetki wyleczeń sięgają 100%).

Za szybkim wprowadzaniem nowych leków na rynek podążają równie szybko – praktycznie co rok – zmieniające się wytyczne, zarówno polskie, jak i międzynarodowe. Obecna wersja rozdziału „Przewlekłe WZW typu C” oparta jest na wytycznych European Association for the Study of the Liver z 2015 r. oraz na wytycznych Polskiej Grupy Ekspertów HCV z 2016 r.

„Klasyczna” terapia interefronem α i  rybawiryną – umiarkowanie skuteczna i obciążona uciążliwymi działaniami niepożądanymi interferonu – odchodzi do lamusa. Może być jeszcze stosowana tylko w niektórych grupach chorych (np. u dzieci, u których większość nowych leków nie została jeszcze dopuszczona do stosowania). W zakażeniach niektórymi podtypami HCV stosuje się jeszcze interferony w skojarzeniu z innymi, nowszymi lekami, ale standardem leczenia stają się terapie bezinterferonowe.

Nowe leki, określane zbiorczo akronimem DAA (direct-acting antivirals), stosuje się doustnie w różnych kombinacjach – nigdy w monoterapii – według szczegółowo określonych protokołów – najczęściej przez 12 albo 24 tygodnie. Do DAA dostępnych w Polsce należą: Victrelis, Incivo, Olysio, Exviera, Sovaldi, Daklinza oraz preparaty złożone: HarvoniViekirax.

W treści rozdziału zrezygnowano ze szczegółowego omawiania poszczególnych schematów leczenia, jako że prowadzą je specjaliści chorób zakaźnych lub hepatologii. Dla internistów kluczowe jest przede wszystkim wykrycie zakażenia, często przebiegającego bezobjawowo, i kierowanie chorych do odpowiednich poradni specjalistycznych.

Profesor Andrzej Szczeklik

Profesor Kliniki Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Jagiellońskiego, pisarz eseista i filozof medycyny, wiceprezes Polskiej Akademii Umiejętności, animator Akademii Młodych "PAUeczka Akademicka".