opracowała dr med. Bożena Dubiel
konsultowała prof. dr hab. med. Hanna Szajewska
II Katedra Pediatrii
Warszawski Uniwersytet Medyczny
Skróty: i.v. – dożylnie, p.o. – doustnie, p.r. – doodbytniczo
Wprowadzenie
Ostry nieżyt żołądkowo-jelitowy należy do najczęstszych chorób wieku dziecięcego. Według danych amerykańskich co roku staje się on przyczyną 13% hospitalizacji dzieci do 5. roku życia. Zgodnie z obowiązującymi obecnie zaleceniami u dzieci, u których choroba przebiega z odwodnieniem niewielkiego lub umiarkowanego stopnia, leczenie z wyboru stanowi nawadnianie doustne (p. Med. Prakt. Pediatr. 4/2008, s. 34–66; 5/2008, s. 60–77; 6/2008, s. 46–69 – przyp. red.). Wprawdzie wymioty nie są przeciwwskazaniem do kontynuowania nawadniania doustnego, jednak mogą utrudniać leczenie i przyczyniają się do dużego dyskomfortu u chorego dziecka, a u rodziców wywołują niepokój. Z tego powodu wielu lekarzy, jeszcze przed rozpoczęciem nawadniania doustnego, zaleca podanie leku przeciwwymiotnego.
