mp.pl to portal zarówno dla lekarzy jak i pacjentów. Prosimy wybrać:

Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Stosowanie azytromycyny lub montelukastu nie umożliwia zmniejszenia dawki wziewnych glikokortykosteroidów u dzieci chorych na astmę o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu

Ocena skuteczności azytromycyny i montelukastu podczas zmniejszania dawki wziewnych glikokortykosteroidów u dzieci chorych na astmę o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu

10.05.2009
opracowanie na podstawie: Azithromycin or montelukast as inhaled corticosteroid–sparing agents in moderate-to-severe childhood asthma study
R.C. Strunk, L.B. Bacharier, B.R. Phillips, S.J. Szefler, R.S. Zeiger, V.M. Chinchilli, F. D. Martinez, R.F. Lemanske, L.M. Taussig, D.T. Mauger, W.J. Morgan, C.A. Sorkness, I.M. Paul, T. Guilbert, M. Krawiec, R. Covar, G. Larsen
Journal of Allergy and Clinical Immunology, 2008; 122: 1138–1144

opracowała dr med. Bożena Dubiel
konsultował dr hab. med. Grzegorz Lis
Oddział Pulmonologii i Alergologii
Klinika Chorób Dzieci
Katedra Pediatrii CM UJ w Krakowie

Skróty: BUD – budezonid, FEV1 – natężona pierwszosekundowa objętość wydechowa, FVC – natężona pojemność życiowa, GKS – glikokortykosteroid, PEF – szczytowy przepływ wydechowy, wGKS – wziewny glikokortykosteroid

Wprowadzenie

Zgodnie z obowiązującymi zaleceniami Światowej Inicjatywy Zwalczania Astmy (GINA 2006) podstawowym sposobem leczenia astmy przewlekłej zarówno u dzieci, jak i u dorosłych jest podawanie glikokortykosteroidów (GKS) wziewnie (p. Rozpoznawanie i leczenie astmy u dzieci. Wytyczne Światowej Inicjatywy Zwalczania Astmy (GINA 2006) - cz. I; cz. II; cz. III; cz. IVprzyp. red.). W przypadku astmy o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu konieczne jest stosowanie dużych dawek wziewnych glikokortykosteroidów (wGKS), jednak u niektórych dzieci takie postępowanie może wywoływać ogólne działania niepożądane. Aby ograniczyć to ryzyko, podejmuje się próby zmniejszenia dawki wGKS przy jednoczesnym stosowaniu różnych leków wspomagających, takich jak makrolidy (poprawiające funkcję płuc u dorosłych chorych na astmę) lub antagoniści receptorów leukotrienowych. Wyniki badań wskazują, że montelukast może być skutecznym lekiem wspomagającym (p. Montelukast zmniejsza ryzyko wystąpienia zaostrzenia astmy u dzieci w wieku 2-5 lat chorych na epizodyczną astmę oskrzelową – przyp. red.), jednak nie działa skuteczniej niż większa dawka wGKS (p. Skuteczność łącznego stosowania montelukastu i budezonidu w małej dawce w porównaniu z budezonidem podawanym w standardowej dawce w leczeniu dzieci chorych na astmę przewlekłą o umiarkowanym nasileniuprzyp. red.). Dotychczas nie oceniano, czy zastosowanie leku wspomagającego umożliwia stopniowe zmniejszenie dawki GKS wziewnego.

O tym się mówi

  • Barometr epidemii (2)
    Miniony tydzień udowodnił, że system nie zdaje testu w sprawie testów. Na plus można zaliczyć zwiększające się zaopatrzenie w sprzęt i środki ochrony osobistej. Wyzwań nie ubywa, a politycy podejmują decyzje, które tylko mogą przysporzyć problemów. Nie im, a obywatelom.
  • Oklaski zamiast wsparcia
    W czasie epidemii nie chcemy nasilać krytyki, bo niepotrzebne jest wzbudzanie paniki w społeczeństwie, natomiast w systemie nic się nie zmieniło. Nadal jest niedofinansowany i niewydolny – mówi Jarosław Biliński z Naczelnej Rady Lekarskiej, członek zarządu Porozumienia Rezydentów.
  • Kurs na katastrofę systemu
    Zamykając usta lekarzom, władza nie tylko narusza konstytucyjne prawo obywateli do wypowiadania się, ale również odbiera profesjonalistom prawo do wyrażenia własnych opinii w myśl etyki zawodowej – mówi w rozmowie z MP.PL prof. Andrzej Matyja, prezes Naczelnej Rady Lekarskiej.