Chorzy po utracie kończyny doświadczają bardzo dużego stresu. Skuteczne postępowanie przeciwbólowe oraz odpowiednie wsparcie psychologiczne w bezpośrednim okresie pourazowym powinno być priorytetem zespołu zajmującego się leczeniem chorego.
Jaka jest najbardziej prawdopodobna etiologia w opisanym przypadku neuroinfekcji? Jakiej informacji dotyczącej zaraźliwości choroby należy udzielić osobom mającym bliski kontakt z chorym?
Dotychczas zdrowy 8-letni chłopiec został przyjęty do szpitala z powodu okresowego bólu ramion, pleców oraz obu kończyn dolnych o nieznanej przyczynie.
Mężczyzna zgłosił się na Szpitalny Oddział Ratunkowy z powodu silnego, rozlanego, kurczowego bólu brzucha występującego od kilku godzin, nudności i kilkukrotnych wymiotów treścią pokarmową.
Krwioplucie wystąpiło w godzinach porannych w dniu wizyty, natomiast od tygodnia utrzymywała się gorączka do 38,5°C z uporczywym suchym kaszlem.
Kobieta została przyjęta do szpitala z powodu ogólnego osłabienia, duszności i suchego kaszlu. Bezpośrednią przyczyną zgłoszenia się na szpitalny oddział ratunkowy było omdlenie.
Udar cieplny jest „ostatnim ogniwem” reakcji organizmu na przegrzanie, które występuje, jeśli ustrój nie jest w stanie odprowadzić nagromadzonego nadmiaru ciepła.