medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Na pytanie odpowiada prof. dr hab. med. Andrzej Budaj.
Na pytanie odpowiada prof. dr hab. med. Andrzej Budaj.
Na pytanie odpowiada prof. dr hab. med. Anetta Undas.
Na pytanie odpowiada prof. dr hab. med. Andrzej Januszewicz.
Na pytanie odpowiada prof. dr hab. med. Anetta Undas.
Pacjenta (69 lat) po zawale serca ściany dolnej, zawale serca bez uniesienia odcinka ST, angioplastyce gałęzi międzykomorowej przedniej, aterektomii rotacyjnej pnia lewej tętnicy wieńcowej i gałęzi międzykomorowej przedniej, z nadciśnieniem tętniczym i hipercholesterolemią hospitalizowano w celu oceny istotności wad zastawkowych.
Pacjentkę (lat 74), dziesięć miesięcy po zabiegu plastyki zastawki mitralnej, po zawale serca bez uniesienia odcinka ST z napadowym migotaniem przedsionków i cukrzycą typu 2, hospitalizowano z powodu nasilenia objawów przewlekłej niewydolności krążenia.
Pacjent (65 lat) z niedokrwiennym uszkodzeniem mięśnia sercowego, po przebytej angioplastyce gałęzi międzykomorowej przedniej i gałęzi brzeżnej, ze stenozą aortalną, implantowanym w ramach prewencji pierwotnej kardiowerterem-defibrylatorem, cukrzycą typu 2 i hipercholesterolemią został hospitalizowany w celu pogłębienia diagnostyki kardiologicznej.
Chory (78 lat) rok po implantacji sztucznej zastawki mitralnej i plastyce zastawki trójdzielnej został skierowany do pracowni echokardiografii ośrodka referencyjnego w celu weryfikacji wskazań do reoperacji zastawki mitralnej.
Chorą na nadciśnienie tętnicze i cukrzycę (61 lat) hospitalizowano z powodu zawału serca bez uniesienia odcinka ST.
Pacjentka (75-letnia) z nadciśnieniem tętniczym i hipercholesterolemią została hospitalizowana planowo w celu przeprowadzenia diagnostyki stenozy aortalnej. W wywiadzie objawy przewlekłej niewydolności krążenia w klasie czynnościowej NYHA II/III.
Pacjentka, 32 lata, dotychczas nieleczona przewlekle, została przyjęta na oddział intensywnej terapii ośrodka referencyjnego ze szpitala rejonowego. Chora w ciężkim wstrząsie kardiogennym, sztucznie wentylowana, wymagająca wlewu dwóch amin presyjnych.
Dotychczas nie są dostępne wyniki randomizowanych badań z podwójnie ślepą próbą, obejmujących wprowadzenie modyfikacji do leczenia pacjentów z podejrzeniem zatorowości płucnej.
W zawale typu 2 uszkodzenie, czyli martwica mięśnia sercowego, nie powstaje w mechanizmie ostrego zespołu wieńcowego, jak w zawale typu 1, lecz jest spowodowane zaburzeniem równowagi między zapotrzebowaniem mięśnia sercowego na tlen a jego podażą.
Pacjent, który był leczony z powodu ostrego zespołu wieńcowego w większości przypadków wymaga podwójnego leczenia przeciwpłytkowego.
Pacjentkę, 65 lat, z czynnikami ryzyka miażdżycy, skierowano na oddział kardiologii z podejrzeniem zawału serca ściany dolnej. W wywiadzie stwierdzono epizod wielogodzinnego piekącego bólu nadbrzusza, który wystąpił około 26 godzin przed hospitalizacją.
W nowych wytycznych ESC do kryteriów rozpoznawania infekcyjnego zapalenia wsierdzia nie wprowadzono rewolucyjnych zmian. Nadal obowiązuje zasada, że zapalenie można rozpoznać po uzyskaniu dodatniego posiewu krwi i i stwierdzeniu zajęcia wsierdzia w badaniu echokardiograficznym.
Po pierwsze, należy potwierdzić występowanie wąskich zespołów QRS, tzn. ustalić, czy ich czas trwania wynosi 120 i <120 ms. Po drugie, trzeba określić stosunek załamków P i zespołów QRS oraz ich zależności.
Choroby osierdzia to heterogenna grupa jednostek chorobowych lub też stanów, w których stwierdza się gromadzenie płynów w worku osierdziowym. Jednym z zespołów osierdziowych jest ostre zapalenie osierdzia, z którym lekarz praktyk spotyka się najczęściej.
