medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Zabiegi laparoskopowe, co jest szczególnie ważne u pacjentów w starszym wieku, umożliwiły skrócenie czasu hospitalizacji pozabiegowej. Cz. 2. wywiadu z prezesem PTU prof. Piotrem L. Chłostą.
Na pytanie czytelnika odpowiada dr med. Jerzy Rybicki.
Prof. Anetta Undas odpowiada na pytanie czytelnika.
Jak dostosować leczenie przeciwbólowe do wieku biologicznego pacjenta?
Czy powinniśmy myśleć o możliwości zakażenia HIV u pacjenta w podeszłym wieku?
Czy fakt, że nadciśnienie tętnicze u chorego w starszym wieku jest najczęściej nadciśnieniem niskoreninowym ma potencjalne znaczenie przy doborze leków?
EBM narzuca stosowanie się do wytycznych. Problem pojawia się jednak, gdy pacjent, zwłaszcza starszy, ma często sprzeczne wskazania do poszczególnych leków. O najczęściej spotykanych sytuacjach mówi dr Jarosław Woroń.
Pacjent w bardzo zaawansowanym wieku to zwykle jednocześnie chory o dużym ryzyku sercowo-naczyniowym i dużym ryzyku specyficznie geriatrycznych powikłań okołoproceduralnych. Jak kwalifikujemy takich chorych do PCI w zawale serca?
Czy urologia stała się domeną chirurgii małoinwazyjnej? Prezes PTU prof. Piotr L. Chłosta na temat postępów w urologii operacyjnej. Cz. 1.
Prof. Piotr Jankowski przedstawia nowe zasady rozpoznawania nadciśnienia tętniczego rekomendowane przez amerykańskie towarzystwa kardiologiczne American College of Cardiology i American Heart Association.
Migotanie przedsionków często występuje u pacjentów w starszym wieku i często u tych chorych współistnieje zwiększone ryzyko upadków. W codziennej praktyce lekarze stają więc przed dylematem, jakie leczenie przeciwzakrzepowe zastosować u tych chorych?
W ostatnich latach na podstawie wyników dużych prób klinicznych nastąpił istotny rozwój leczenia przeciwzakrzepowego. Jak możemy przełożyć ten postęp na populację chorych w bardzo zaawansowanym wieku?
Na pytanie czytelnika odpowiada prof. Anetta Undas.
U pacjenta w starszym wieku często występują sytuacje wymagające diagnostyki inwazyjnej przewodu pokarmowego. Czy istnieje limit wieku, przy którym kolonoskopia przestaje być opcją diagnostyczną u tych chorych?
Pacjenci ze schyłkową niewydolnością nerek są szczególnie narażeni na powikłania sercowo-naczyniowe. Jaką decyzję należy podjąć odnośnie do włączenia leczenia przeciwzakrzepowego u pacjenta z migotaniem przedsionków, który jest dializowany?
Migotanie przedsionków przy współistniejącej sztucznej zastawce jest niekwestionowanym wskazaniem do VKA. Czy podobnie jest w sytuacji, gdy pacjent ma wstawkę dakronową w aorcie?
W ciągu ostatnich dwudziestu lat podejście do zaawansowanego wieku jako potencjalnej przeszkody do wykonania operacji kardiochirurgicznej uległo zmianie. Jak podchodzi do tego zagadnienia współczesny kardiochirurg?
Miejsce farmakoterapii, w tym leków opioidowych, w leczeniu paliatywnym krańcowych stadiów chorób nienowotworowych wzbudza kontrowersje. Jaki cel przyświeca nam, kiedy proponujemy pacjentowi taki rodzaj farmakoterapii?
Czy pacjent po instrumentacji w obrębie dróg moczowych i moczowo-płciowych (u mężczyzny) powinien zawsze być leczony antybiotykiem w wypadku stwierdzenia znamiennej liczby bakterii w moczu?
Stosowanie statyn u chorych po 80. roku życia jest przedmiotem licznych kontrowersji. Czy statyny w prewencji pierwotnej lub wtórnej mają sens u chorych z tej grupy wiekowej?
