medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Kiedy kwalifikować pacjenta do leczenia interwencyjnego?
Decydując, czy i które diuretyki chory może stosować w okresie okołooperacyjnym, należy monitorować ciśnienie tętnicze pacjenta oraz dokonać analizy chorób współistniejących.
Kluczową rolę w podjęciu decyzji o ewentualnym odroczeniu zabiegu operacyjnego odgrywa wykonanie głębszej oceny stanu klinicznego pacjenta. Zdaniem prof. Prejbisza, należy każdorazowo ocenić ogólny stan zdrowia pacjenta, obciążenia kardiologiczne pacjenta oraz zastosowaną premedykację.
Prof. Andrzej Budaj omawia najczęstsze problemy w leczeniu pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, do których zalicza: opóźnienie w leczeniu pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi, niedostateczną dostępność do intensywnej terapii kardiologicznej, ograniczony dostęp do obrazowej diagnostyki wysiłkowej.
Dr hab. Barbara Wizner przedstawia sposób zminimalizowania ryzyka artefaktów w zapisie 24-godzinnego monitorowania ciśnienia tętniczego.
Prof. Grzegorz Kopeć z Ośrodka Krążenia Płucnego w Krakowie przedstawia cechy wskazujące na zwiększone ryzyko rozwoju przewlekłego zakrzepowo-zatorowego nadciśnienia płucnego u pacjenta po ostrej zatorowości płucnej.
Wpływ otyłości na operacyjne i farmakologiczne leczenie migotania przedsionków - temat omawia dr hab. n. med. Piotr Kukla.
Brak świadomości choroby, niestosowanie się do zaleceń lekarskich, nieregularne przyjmowanie leków i nierealizowanie recept zostały wymienione przez prof. Andrzej Januszewicza wśród najczęstszych problemów w prowadzeniu chorych z nadciśnieniem tętniczym.
Czy nadmierna masa ciała wpływa na skuteczność farmakoterapii nadciśnienia? Posłuchaj wypowiedzi prof. Andrzeja Januszewicza.
Dr hab. Piotr Kukla omawia postępowanie w przypadku zakażenia loży rozrusznika oraz przygotowanie do operacji pacjenta ze sztucznym stymulatorem serca.
Jakie są zasady leczenia nadciśnienia tętniczego w zespole Cushinga zgodnie z najnowszymi standardami?
Prof. Agnieszka Olszanecka omawia znaczenie różnych metod stosowanych w ocenie ryzyka sercowo-naczyniowego u pacjenta po zawale serca.
U kogo i kiedy powinno się zakończyć leczenie przeciwkrzepliwe po epizodzie ŻChZZ?
Jak postępować w takich przypadkach?
Całe spektrum chorób układowych tkanki łącznej może prowadzić do rozwoju nadciśnienia płucnego – jednak najczęściej jest ono związane z twardziną układową.
Prof. Agnieszka Tycińska i prof. Tomasz Stompór odpowiadają na pytania uczestników webinaru wyemitowanego 9 maja w serwisie Medycyny Praktycznej.
Zwiększająca się dostępność narzędzi do leczenia interwencyjnego leczenia ostrej zatorowości płucnej daje możliwość ich wdrożenia u części pacjentów o zwiększonym ryzyku powikłań. Najczęściej obecnie stosowane techniki przedstawia prof. Grzegorz Kopeć.
Prof. Andrzej Budaj wskazuje optymalny czas stosowania podwójnej terapii przeciwpłytkowej połączonej z leczeniem przeciwkrzepliwym u pacjenta z migotaniem przedsionków po interwencji wieńcowej.
Prof. Tatiana Mularek-Kubzdela przedstawia efekty zamiany sildenafilu na riociguat u pacjentów z tętniczym nadciśnieniem płucnym.
Prof. Andrzej Budaj omawia zasady, którymi należy się kierować przy zamianie prasugrelu lub tikagreloru na klopidogrel u pacjentów po zawale serca bez uniesienia odcinka ST.
