medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Stosowanie mieszanki zawierającej trzy szczepy probiotyczne Lactobacillus rhamnosus (łącznie ze standardowym leczeniem) skróciło czas utrzymywania się ostrej biegunki rotawirusowej i czas nawadniania pozajelitowego u dzieci, jednak nie wpłynęło na czas trwania biegunki o jakiejkolwiek etiologii.
Biopsja ssąca odbytnicy z oceną aktywności acetylocholinesterazy oraz badanie manometryczne odbytnicy mają największą wartość diagnostyczną w rozpoznawaniu choroby Hirschsprunga u dzieci.
Zastosowanie roztworu fosforanu sodu, w porównaniu z roztworem PEG lub pikosiarczanu sodu, zwiększa prawdopodobieństwo dobrego lub bardzo dobrego przygotowania jelita grubego do kolonoskopii. Roztwór PEG ma więcej działań niepożądanych w porównaniu z roztworem pikosiarczanu sodu.
Szczepienie niemowląt w wieku 6.–13. tygodnia życia doustną, monowalentną szczepionką przeciwrotawirusową zawierającą atenuowany szczep ludzki RIX4414 jest wysoce skuteczne w zapobieganiu biegunce rotawirusowej o ciężkim przebiegu i nie zwiększa ryzyka wystąpienia niepożądanych odczynów poszczepiennych, w tym wgłobienia jelita.
Szczepienie niemowląt w wieku 6.–12. tygodnia życia doustną, 5-walentną szczepionką przeciwrotawirusową, zawierającą resegregowane szczepy bydlęco-ludzkie rotawirusów, jest wysoce skuteczne w zapobieganiu biegunce rotawirusowej, zwłaszcza o ciężkim przebiegu, i nie zwiększa ryzyka wystąpienia niepożądanych odczynów poszczepiennych, w tym wgłobienia jelita.
Doustne podanie dzieciom w wieku od 6 miesięcy do 10 lat chorym na ostry nieżyt żołądkowo-jelitowy przebiegający z odwodnieniem niewielkiego lub umiarkowanego stopnia pojedynczej dawki ondansetronu przed rozpoczęciem nawadniania doustnego skuteczniej w porównaniu z placebo zmniejszyło ryzyko i liczbę wymiotów, ułatwiło nawadnianie doustne i skróciło czas pobytu na oddziale ratunkowym, jednak nie zmniejszyło ryzyka hospitalizacji i zwiększyło liczbę biegunkowych stolców.
U dzieci w wieku 3,3-18 lat z objawami dyspeptycznymi i zakażeniem H. pylori 10-dniowe sekwencyjne leczenie eradykacyjne było tak samo bezpieczne i dobrze tolerowane jak standardowa terapia 3 lekami, ale skuteczniejsze.
U dzieci w wieku 2-16 lat cierpiących na przewlekłe zaparcie czynnościowe stosowanie przez 12 tygodni Lactobacillus GG łącznie z laktulozą nie zwiększyło skuteczności leczenia zaparcia w porównaniu ze stosowaniem samej laktulozy.
U dzieci w wieku 2-15 lat chorych na mukowiscydozę, u których występują objawy niedożywienia lub wczesne oznaki pogorszenia stanu odżywienia, stosowanie oprócz standardowego poradnictwa dietetycznego białkowo-energetycznych suplementów pokarmowych nie poprawiało stanu odżywienia i tempa wzrastania w porównanie z samym poradnictwem dietetycznym.
Program przesiewowych badań noworodków w celu wczesnego rozpoznania mukowiscydozy umożliwiającego wczesne rozpoczęcie leczenia wpłynął na poprawę wzrastania i stanu odżywienia chorych dzieci z niewydolnością wewnątrzwydzielniczą trzustki w porównaniu z grupą, w której rozpoznanie ustalano dopiero po wystąpieniu objawów klinicznych. Badania przesiewowe nie wpłynęły natomiast w sposób istotny na stopień uszkodzeniu układu oddechowego.
Dzieci należące do grupy zwiększonego ryzyka rozwoju celiakii, którym gluten podano przed ukończeniem 3. miesiąca życia lub po 7. miesiącu życia, są dodatkowo obarczone większym ryzykiem zachorowania na celiakię w porównaniu z dziećmi, którym gluten zaczęto podawać między 4. a 6. miesiącem życia.
Dodatkowe stosowanie napoju jogurtowego zawierającego Lactobacillus casei przez 14 dni u dzieci z objawami dyspeptycznymi wywołanymi zakażeniem H. pylori, u których zastosowano trójlekowy schemat eradykacji (omeprazol + amoksycylina + klarytromycyna), zwiększyło skuteczność leczenia w porównaniu ze stosowaniem samego schematu trójlekowego.
Stosowanie doustne Saccharomyces boulardii podczas leczenia antybiotykiem zmniejsza, w porównaniu z placebo, o około połowę ryzyko wystąpienia biegunki związanej ze stosowaniem antybiotyków u dzieci i dorosłych.
U chorych z refluksowym zapaleniem przełyku stosowanie ciągłego leczenia podtrzymującego skutecznie zapobiega nawrotom zapalenia ocenianym endoskopowo i klinicznie.
U chorych z krwawieniem z wrzodu trawiennego potwierdzonym endoskopowo, niezależnie od wstępnego zastosowania albo niezastosowania leczenia endoskopowego, podanie inhibitora pompy protonowej i.v. albo p.o., w porównaniu z placebo albo H2-blokerem, zmniejsza ryzyko ponownego krwawienia i ogranicza potrzebę leczenia operacyjnego, ale nie wpływa na ryzyko zgonu.
Żywienie noworodków urodzonych przedwcześnie mlekiem wzbogaconym w długołańcuchowe, wielonienasycone kwasy tłuszczowe (LCPUFA) w porównaniu z żywieniem standardowym mlekiem dla wcześniaków nie poprawia rozwoju narządu wzroku, rozwoju psychoruchowego oraz somatycznego dziecka. Aktualnie brakuje wiarygodnych danych, na podstawie których można by zalecać rutynowe wzbogacanie mleka dla wcześniaków w LCPUFA.
Oznaczenie w surowicy przeciwciał przeciwko tkankowej transglutaminazie (TGA) i(lub) przeciwendomyzjalnych (AEA) ma dużą wartość diagnostyczną w rozpoznawaniu celiakii. U dzieci, u których dodatkowo występują charakterystyczne dla celiakii objawy kliniczne, wykrycie w surowicy TGA i AEA pozwala ustalić z ponad 98% prawdopodobieństwem rozpoznanie celiakii.
Kryteria wyboru badań i słownik podstawowych pojęć
Kryteria wyboru badań i słownik podstawowych pojęć
