medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
U mężczyzn w wieku 65–74 lat badanie przesiewowe w kierunku tętniaka aorty brzusznej wiązało się ze zmniejszeniem ryzyka pęknięcia tętniaka i ryzyka zgonu z powodu tętniaka.
U chorych na miejscowo zaawansowany GIST zastosowanie imatynibu po doszczętnej operacji w porównaniu z placebo wiązało się z wydłużeniem mediany czasu przeżycia bez nawrotu choroby.
U chorych na nowotwór złośliwy stosowanie rekombinowanych leków pobudzających erytropoezę zwiększa ryzyko zgonu w okresie leczenia oraz w całym okresie obserwacji.
U osób w wieku >=50 lat bez objawów klinicznych badanie przesiewowe za pomocą kolonografii metodą tomografii komputerowej umożliwiło zidentyfikowanie 90% chorych z gruczolakiem lub rakiem jelita grubego o średnicy >=10 mm i 65% chorych z gruczolakiem lub rakiem jelita grubego o średnicy >=5 mm.
U kobiet w wieku 60–85 lat tibolon, w porównaniu z placebo, zmniejszył częstość złamań kości oraz ryzyko wystąpienia inwazyjnego raka piersi i raka okrężnicy, ale zwiększył ryzyko udaru mózgu i ginekologicznych objawów niepożądanych.
Rutynowe stosowanie zgłębnika nosowo-jelitowego lub nosowo-żołądkowego po wycięciu żołądka w porównaniu z zaniechaniem rutynowego stosowania zgłębnika nie wiąże się z korzyścią wyrażoną zmniejszeniem ryzyka powikłań i zgonu oraz ze skróceniem czasu pobytu w szpitalu.
Suplementacja wapnia u osób zdrowych zmniejsza ryzyko złamań potwierdzonych na podstawie badania radiologicznego lub rozpoznania lekarskiego.
Po radykalnej operacji z powodu raka piersi napromienianie uzupełniające w dawce 40 Gy w 15 frakcjach w porównaniu z napromienianiem w dawce 50 Gy w 25 frakcjach wiąże się z podobnym ryzykiem nawrotów lokoregionalnych, podobnym efektem kosmetycznym i podobnym ryzykiem wystąpienia późnych powikłań. Ryzyko nawrotów odległych oraz ryzyko zgonu niezależnie od przyczyny było mniejsze.
U chorych poddanych niskiej resekcji przedniej z powodu raka odbytnicy wykonanie zabezpieczającej ileostomii "pętlowej" lub kolostomii w porównaniu z zaniechaniem wykonania takiej przetoki wiązało się z mniejszym ryzykiem objawowej nieszczelności zespolenia.
U chorych na zaawansowanego, nieleczonego raka żołądka i przełyku zastosowanie kapecytabiny i oksaliplatyny charakteryzuje się taką samą skutecznością jak zastosowanie odpowiednio: fluorouracylu i cisplatyny.
Inhibitory 5-alfa-reduktazy, w porównaniu z placebo, zmniejszają ryzyko raka stercza, ale częściej wywołują objawy niepożądane; natomiast w porównaniu z alfa-blokerami mają podobny wpływ na ryzyko zgonu i z podobną częstością wywołują objawy niepożądane.
U kobiet palenie tytoniu zwiększa ryzyko zgonu z jakiejkolwiek przyczyny i z poszczególnych analizowanych przyczyn (łącznie z rakiem jelita grubego), ryzyko to jest większe przy wcześniejszym rozpoczęciu palenia, a zaprzestanie palenia zmniejsza to ryzyko najszybciej dla chorób naczyniowych, a najwolniej dla chorób układu oddechowego.
U chorych na nowotwór złośliwy stosowanie HDCz w porównaniu z VKA w długotrwałym leczeniu ŻChZZ zmniejsza ryzyko jej nawrotu, ale nie zmniejsza ryzyka zgonu.
Stosowanie leków pobudzających erytropoezę u chorych z niedokrwistością związaną z chorobą nowotworową zwiększa ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej i ryzyko zgonu.
Mechaniczne zespolenie krętniczo-okrężnicze w porównaniu z zespoleniem ręcznym wiąże się z mniejszym ryzykiem nieszczelności i krótszym czasem niezbędnym do wykonania zespolenia.
U kobiet po menopauzie chorych na wczesnego raka piersi stosowanie inhibitora aromatazy w porównaniu z stosowaniem tamoksyfenu wiązało się z niewielkim zwiększeniem ryzyka incydentów sercowonaczyniowych a także zmniejszeniem ryzyka powikłań zakrzepowo zatorowych.
U chorych na raka nerki z przerzutami odległymi, poddanych doszczętnej operacji lecz nie leczonych wcześniej systemowo, zastosowanie bewacizumabu z interferonem w porównaniu z zastosowaniem samego interferonu wiązało się z wydłużeniem mediany czasu przeżycia bez progresji i zwiększeniem odpowiedzi na leczenie.
U kobiet po menopauzie chorych na wczesnego raka piersi stosowanie inhibitora aromatazy w porównaniu do stosowania tamoksyfenu wiąże się z niewielkim wzrostem ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych a także spadkiem ryzyka występowania powikłań zakrzepowo zatorowych – przegląd systematyczny
Kryteria wyboru badań i słownik podstawowych pojęć
Kryteria wyboru badań i słownik podstawowych pojęć
