Podawanie probiotyków kobietom pod koniec ciąży, a następnie podczas karmienia piersią zmniejszyło ryzyko wystąpienia atopowego zapalenia skóry u ich dzieci w ciągu pierwszych 2 lat życia.
U dorosłych skuteczność montelukastu w kontroli astmy jest zbliżona do skuteczności wGKS.
Podstawową metodą leczenia astmy u dzieci jest stosowanie glikokortykosteroidów wziewnych (GKSw). Jeżeli mała lub średnia dawka GKSw nie zapewnia kontroli astmy, należy zwiększyć dawkę leku.
Wirusowe zapalenie górnych dróg oddechowych (ZGDO), czyli przeziębienie, należy do najczęstszych chorób infekcyjnych na świecie. Kłopotliwym i powszechnym objawem ZGDO jest kaszel i zatkanie nosa, zwłaszcza gdy nasilają się w nocy i zaburzają sen dziecka.
U dzieci w wieku 6–23 miesięcy chorych na ostre zapalenie ucha środkowego amoksycylina z klawulanianem stosowana przez 10 dni przyśpieszyła (w porównaniu z placebo) ustępowanie zapalenia ucha i zmniejszyła ryzyko niepowodzenia leczenia, zwiększyła jednak ryzyko działań niepożądanych.
Czy Lactobacillus rhamnosus GG jest skuteczny, w porównaniu z placebo, w leczeniu czynnościowych zaburzeń przewodu pokarmowego związanych z bólem brzucha u dzieci w wieku 5–14 lat?
Niedotlenienie okołoporodowe, zamartwica i związana z nimi encefalopatia dotyczy 1–2 na 1000 żywo urodzonych noworodków.
Każdego roku na całym świecie rejestruje się około 50 milionów zachorowań na krztusiec zarówno wśród dzieci i młodzieży, jak i dorosłych. Choroba ta jest przyczyną około 400 000 zgonów rocznie, zawłaszcza wśród dzieci w krajach rozwijających się.
Zgodnie z aktualnymi wytycznymi, dzieciom >5. roku życia chorym na astmę przewlekłą, u których leczenie samym glikokortykosteroidem (GKS) wziewnym nie zapewnia wystarczającej kontroli astmy, należy podawać GKS wziewny w połączeniu z długo działającym β-mimetykiem (LABA).
Ostre zapalenie oskrzelików (ZO) jest jedną z najczęstszych chorób dolnych dróg oddechowych u niemowląt między 2. a 5. miesiącem życia. Przyczyną choroby zwykle jest zakażenie wirusowe, zwłaszcza wirusem syncytium nabłonka oddechowego (respiratory syncytial virus – RSV).
Lactobacillus reuteri DMS 17 938 podawany doustnie niemowlętom był bezpieczny i zwiększył, w porównaniu z placebo, szansę na ustąpienie kolki jelitowej lub złagodzenie jej nasilenia.
U dzieci w wieku 1–3 lat chorych na grypę typu A rozpoczęcie leczenia oseltamiwirem w ciągu 24 godzin od wystąpienia pierwszych objawów choroby było bezpieczne i skróciło czas jej trwania (w porównaniu z placebo), jednak nie zmniejszyło ryzyka wystąpienia zapalenia ucha środkowego.
Hydrolizat kazeiny o znacznym stopniu hydrolizy podawany niemowlętom z grupy ryzyka rozwoju cukrzycy zmniejszył, w porównaniu z podawaniem standardowej mieszanki mlecznej, ryzyko wystąpienia w ciągu 10 lat obserwacji co najmniej jednego spośród związanych z cukrzycą przeciwciał, jednak nie zmienił częstości występowania co najmniej 2 przeciwciał.
Podawanie żelaza w dawce 2 mg/kg mc./24 h niemowlętom w wieku od 6 tygodni do 6 miesięcy urodzonym z nieznacznie obniżoną masą ciała (2000–2500 g) zmniejszyło ryzyko wystąpienia w 6. miesiącu życia niedokrwistości związanej z niedoborem żelaza.
Ostra biegunka jest jedną z najczęstszych chorób dzieci <5. roku życia, zwłaszcza w krajach rozwijających się. U dzieci do 3. roku życia zamieszkujących w Europie częstość występowania biegunki szacuje się na 0,5–1,9 epizodu/rok.
Według autorów przeglądu, szczepienie MMR jest bezpieczne i nawet dzieciom, które w przeszłości przebyły epizod małopłytkowości, należy podać tę szczepionkę zgodnie z obowiązującym kalendarzem szczepień.
Prowadzenie tlenoterapii u wcześniaków urodzonych między 24. a 27. tygodniem ciąży, tak aby utrzymać wysycenia hemoglobiny tlenem w granicach 85–89%, w porównaniu z przedziałem 91–95%, zmniejszyło ryzyko rozwoju ciężkiej retinopatii wśród dzieci, które przeżyły, jednak zwiększyło ryzyko zgonu.
Probiotyki podawane wcześniakom z bardzo małą urodzeniową masą ciała są bezpieczne i zmniejszają (w porównaniu z placebo) ryzyko martwiczego zapalenia jelit oraz ryzyko zgonu bez względu na jego przyczynę.
Rozpoczęcie leczenia zaostrzenia astmy u dzieci w wieku szkolnym przez rodziców za pomocą prednizolonu podawanego doustnie przez 3–5 dni pozwoliło zmniejszyć nasilenie objawów astmy w ciągu dnia i liczbę konsultacji lekarskich, a także nieznamiennie skrócić czas nieobecności dziecka w szkole.
Skuteczność midazolamu podanego na błonę śluzową policzka u dzieci z napadem drgawek była podobna do skuteczności diazepamu podanego dożylnie. Według autorów badania, midazolam może być korzystną alternatywą, zwłaszcza gdy założenie wkłucia dożylnego jest utrudnione.
Kryteria wyboru badań i słownik podstawowych pojęć
Kryteria wyboru badań i słownik podstawowych pojęć