W przeglądzie systematycznym odnaleziono badania obejmujące wyniki zastosowania takich technik naprawy jak: miejscowy zabieg naprawczy, miejscowy zabieg z wykorzystaniem staplera, zmodyfikowana operacja sposobem Altemeiera, zaopatrzenie siatką z tworzywa, zmiana miejsca wyprowadzenia stomii, naprawa z laparotomią, kolektomia z końcową ileostomią.
Rola mutacji w genach BRCA1 i BRCA2 w patogenezie raka jajnika, sutka, stercza i trzustki została dobrze poznana, natomiast ich znaczenie w patogenezie CRC pozostaje niejasne, a nawet budzi kontrowersje. Jakie wnioski płyną z przeglądu danych?
Przegląd systematyczny z metaanalizą 31 badań w języku angielskim (3 RCT i 28 badań kohortowych) opublikowanych w latach 2000–2021.
U blisko 20% chorych na niedrobnokomórkowego raka płuca (NDRP) chorobę rozpoznaje się w III stopniu zaawansowania. Wybór optymalnego sposobu leczenia tych chorych jest ważny, zwłaszcza w kontekście postępów w immunoterapii.
W tym badaniu z randomizacją chorych na pierwotnego raka okrężnicy losowo przydzielano do grupy, w której oprócz normalnej diety stosowano żywienie immunomodulujące (doustna suplementacja żywieniowa z argininą i kwasami tłuszczowymi omega-3 przez 7 dni przed operacją), lub do grupy, w której pacjenci otrzymywali jedynie normalną dietę.
Terapia TTFields wykorzystuje pola elektryczne, które zakłócają wiele procesów wewnątrzkomórkowych istotnych dla przeżycia i proliferacji komórek nowotworowych. Nie wykazuje ona toksyczności ogólnoustrojowej. Czy powinna być brana pod uwagę jako opcja terapeutyczna w leczeniu chorych na NDRP?
Czy można zwiększyć krótko- i długoterminową skuteczność leczenia chorych na niedrobnokomórkowego raka płuca z przerzutami w obrębie mózgu, nie nasilając toksyczności terapii? Wyniki metaanalizy.
Jedynie u 10–15% choryxh na raka trzustki stwierdza się zmiany pierwotnie resekcyjne, co przekłada się na mały odsetek 5-letnich przeżyć. Która chemioterapia neoadiuwantowa jest skuteczniejsza u chorych na granicznie resekcyjnego i miejscowo zaawansowanego raka trzustki? Omówienie wzbogacono komentarzem.
Czy terapia sotorasybem wydłużyła przeżywalność wolną od progresji choroby w porównaniu z leczeniem docetakselem? Jaki profil bezpieczeństwa ją charakteryzował?
Czy laparoskopia jest lepszą techniką wytwarzania jejunostomii odżywczej w porównaniu z techniką otwartą?
Czy zastosowanie doodbytniczego płukania (irygacji) w porównaniu z leczeniem zachowawczym zmniejsza nasilenie objawów zespołu przedniej resekcji?
Celem badania było ustalenie wpływu krótkotrwałego nienadzorowanego wysiłku fizycznego w warunkach domowych przed leczeniem operacyjnym i po operacji z powodu raka jelita grubego na powrót do aktywności fizycznej.
Omówienie wyników badania ORATOR 2 opublikowanego na łamach „JAMA Oncology”.
W tym wieloośrodkowym badaniu klinicznym z randomizacją wzięto pod uwagę koszt wyjściowej operacji, hospitalizacji i ponownych hospitalizacji oraz wizyt kontrolnych. Koszt staplerów liniowych i okrężnych ustalono na podstawie ceny zakupu dla publicznych szpitali uczestniczących w badaniu ALaCaRT w 2021 r.
Istnieją doniesienia, że opioidy i ich właściwości przeciwzapalne mogą zwiększać częstość nawrotów raka jelita grubego. Czy to już ten czas, kiedy powinniśmy na stałe wprowadzić do naszej praktyki znieczulenie nisko-opioidowe?
Ocena histopatologiczna marginesów preparatu po wycięciu ogniska pierwotnego raka jelita grubego jest jednym z najważniejszych elementów wpływających na odległe wyniki leczenia onkologicznego.
Około 25% raków jelita grubego rozwija się w esicy. Przedmiotem kontrowersji pozostają: zakres resekcji jelita (resekcja esicy czy lewostronna hemikolektomia), zakres limfadenektomii (D2 czy D3) oraz zakres wycięcia krezki okrężnicy.
Czy zastosowanie rukaparybu u chorych na rozsianego, opornego na kastrację, raka gruczołu krokowego z mutacją BRCA wydłuża czas wolny od progresji choroby? Wyniki badania III fazy TRITON3.
Przegląd systematyczny z metaanalizą 7 badań z randomizacją obejmujących łącznie 1064 chorych.
Celem niniejszego badania była weryfikacja hipotezy, że wczesne usunięcie drenu może zmniejszyć częstość powikłań w stopniu II–IV u chorych po pankreatoduodenektomii, obciążonych małym lub umiarkowanym ryzykiem pooperacyjnej przetoki trzustkowej.
Kryteria wyboru badań i słownik podstawowych pojęć
Kryteria wyboru badań i słownik podstawowych pojęć